Art. 99. Orzekanie z urzędu i na wniosek oraz zarządzenia

1. W postępowaniu wykonawczym sąd rodzinny orzeka z urzędu lub na wniosek.

2. W sprawach niewymagających postanowienia sędzia rodzinny wydaje zarządzenia.

Komentarz do Art. 99.

Przepis określa dwa podstawowe sposoby podejmowania czynności w postępowaniu wykonawczym oraz rozróżnia formy działania sądu rodzinnego i sędziego rodzinnego. Zgodnie z ust. 1 sąd rodzinny może orzekać z urzędu albo na wniosek. Oznacza to, że wszczęcie lub podjęcie rozstrzygnięcia w danej sprawie może nastąpić zarówno z inicjatywy samego sądu, jak i w następstwie wniosku złożonego przez uprawniony podmiot. Przepis nie uzależnia jednej z tych możliwości od wskazania szczególnych przesłanek, lecz ogólnie wskazuje oba tryby działania.

Ust. 2 dotyczy spraw, które nie wymagają wydania postanowienia. W takich sytuacjach sędzia rodzinny wydaje zarządzenia. Przepis wskazuje więc na praktyczne rozróżnienie między sprawami wymagającymi orzeczenia sądu rodzinnego a sprawami, w których wystarczająca jest inna forma rozstrzygnięcia lub polecenia procesowego, określona jako zarządzenie sędziego rodzinnego.

Znaczenie tego przepisu polega na uporządkowaniu kompetencji i form działania w postępowaniu wykonawczym. Sąd rodzinny zachowuje możliwość działania zarówno bez wniosku, jak i po otrzymaniu wniosku, natomiast sędzia rodzinny może posłużyć się zarządzeniem w sprawach niewymagających postanowienia. Dzięki temu przepis wskazuje, kto podejmuje czynność oraz jaka forma jest właściwa zależnie od charakteru sprawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1700.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 98.Art. 100.