Art. 94. Czas trwania i ustanie środków tymczasowych

1. Zastosowany wobec nieletniego środek tymczasowy, o którym mowa w art. 44, trwa do czasu przystąpienia do wykonywania orzeczenia, chyba że sąd postanowił inaczej.

2. Zastosowany wobec nieletniego środek tymczasowy, o którym mowa w art. 44 pkt 4, 5 i 7, ustaje z mocy prawa z chwilą ukończenia przez nieletniego 18 lat, a środek tymczasowy, o którym mowa w art. 44 pkt 6 – z chwilą ukończenia przez nieletniego 19 lat.

Komentarz do Art. 94.

Przepis określa, jak długo wobec nieletniego może trwać środek tymczasowy, o którym mowa w art. 44, oraz wskazuje granice czasowe dla niektórych rodzajów tych środków. Co do zasady środek tymczasowy trwa do chwili przystąpienia do wykonywania orzeczenia. Oznacza to, że jego stosowanie jest powiązane z rozpoczęciem wykonywania rozstrzygnięcia dotyczącego nieletniego. Od tej zasady możliwe jest odstępstwo, jeżeli sąd postanowił inaczej.

Ustęp 2 wprowadza dodatkowe, ustawowe terminy ustania środka. Środek tymczasowy wskazany w art. 44 pkt 4, 5 i 7 ustaje z mocy prawa w chwili ukończenia przez nieletniego 18 lat. Nie jest do tego potrzebne odrębne rozstrzygnięcie, ponieważ skutek następuje bezpośrednio wraz z osiągnięciem tego wieku. Inaczej określono granicę dla środka tymczasowego z art. 44 pkt 6, który ustaje z mocy prawa dopiero z chwilą ukończenia przez nieletniego 19 lat.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na połączeniu dwóch reguł. Pierwsza wiąże czas trwania środka z rozpoczęciem wykonywania orzeczenia, z możliwością odmiennego rozstrzygnięcia sądu. Druga wyznacza nieprzekraczalne w opisany sposób momenty ustania środków związanych z art. 44 pkt 4, 5, 6 i 7, zależnie od wieku nieletniego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1700.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 93.Art. 95.