Art. 79. Zakres zaskarżenia i domniemanie jego pełności

1. Orzeczenie można zaskarżyć w całości albo w części.

2. Środki odwoławcze wniesione przez nieletniego lub jego rodziców albo opiekuna uważa się za zwrócone przeciwko całości orzeczenia, chyba że dotyczą tylko kosztów postępowania.

Komentarz do Art. 79.

Przepis określa zakres, w jakim można zakwestionować orzeczenie, oraz sposób rozumienia środków odwoławczych wniesionych przez nieletniego, jego rodziców albo opiekuna. Zgodnie z ust. 1 orzeczenie może zostać zaskarżone w całości albo tylko w części. Oznacza to, że zakres zaskarżenia może obejmować całe rozstrzygnięcie lub zostać ograniczony do wybranego elementu orzeczenia.

Ust. 2 wprowadza szczególną zasadę dotyczącą środków odwoławczych składanych przez nieletniego, jego rodziców albo opiekuna. Co do zasady taki środek uważa się za skierowany przeciwko całości orzeczenia, nawet jeśli w jego treści nie wskazano tego wprost. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy środek odwoławczy odnosi się wyłącznie do kosztów postępowania. Wtedy przyjmuje się, że zaskarżenie obejmuje tylko tę część orzeczenia.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że określa on domyślny zakres zaskarżenia środka wniesionego przez wskazane osoby. Jeżeli przedmiotem odwołania nie są wyłącznie koszty postępowania, obejmuje ono całe orzeczenie. Jednocześnie przepis zachowuje możliwość zaskarżenia orzeczenia jedynie w części, co pozwala odróżnić sytuację, w której kwestionowane jest całe rozstrzygnięcie, od tej, w której zastrzeżenia dotyczą tylko jego określonego elementu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1700.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 78.Art. 80.