Art. 256. Pozostanie nieletniego w zakładzie po zwolnieniu

W szczególnie uzasadnionym przypadku, na pisemny wniosek nieletniego zwalnianego z zakładu poprawczego, dyrektor zakładu może wyrazić zgodę na jego pozostanie w zakładzie na czas określony, niedłuższy niż rok. Przepisu nie stosuje się w przypadku wykonywania środka poprawczego po ukończeniu przez nieletniego 21 lat.

Komentarz do Art. 256.

Przepis reguluje możliwość dalszego pobytu nieletniego w zakładzie poprawczym mimo jego zwalniania z tego zakładu. Rozwiązanie to ma charakter wyjątkowy, ponieważ może być zastosowane wyłącznie „w szczególnie uzasadnionym przypadku”. Konieczne jest także złożenie przez nieletniego pisemnego wniosku. Dopiero taki wniosek może stanowić podstawę do podjęcia decyzji przez dyrektora zakładu.

Zgoda dyrektora nie jest obowiązkowa, na co wskazuje sformułowanie „może wyrazić zgodę”. Oznacza to, że przepis przyznaje dyrektorowi uprawnienie do rozstrzygnięcia, czy dalsze pozostanie nieletniego w zakładzie jest uzasadnione w konkretnej sytuacji. Zgoda musi obejmować czas określony, a okres pozostania nie może przekroczyć roku. Przepis nie wskazuje krótszego minimalnego okresu, dlatego może on zostać ustalony odpowiednio do okoliczności danego przypadku, z zachowaniem maksymalnej granicy jednego roku.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że zwalniany nieletni może, w wyjątkowej sytuacji, kontynuować pobyt w zakładzie, ale nie następuje to automatycznie ani na czas nieoznaczony. Podstawą procedury jest indywidualny, pisemny wniosek, a decyzja należy do dyrektora. Ustawa wprowadza jednak wyłączenie: przepisu nie stosuje się, gdy środek poprawczy jest wykonywany po ukończeniu przez nieletniego 21 lat. W takim przypadku opisany mechanizm pozostania w zakładzie nie znajduje zastosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1700.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 255.Art. 257.