Art. 226. Korzystanie przez nieletniego z własnej odzieży i obuwia

1. Nieletni umieszczony w zakładzie leczniczym korzysta z własnej odzieży, bielizny i obuwia.

2. Prawo, o którym mowa w ust. 1, może być czasowo ograniczone, jeżeli przedmioty, o których mowa w ust. 1, nie nadają się do użytku lub ich używanie jest niedopuszczalne ze względów higienicznych albo ze względów bezpieczeństwa. W takim przypadku nieletniego wyposaża się w przedmioty w niezbędnym zakresie.

Komentarz do Art. 226.

Przepis określa zasady korzystania z odzieży, bielizny i obuwia przez nieletniego umieszczonego w zakładzie leczniczym. Podstawowym rozwiązaniem jest korzystanie przez nieletniego z własnych rzeczy. Obejmuje to wszystkie trzy wskazane kategorie przedmiotów, a więc odzież, bieliznę oraz obuwie.

Prawo do używania własnych rzeczy może zostać czasowo ograniczone. Jest to dopuszczalne w sytuacji, gdy przedmioty nie nadają się do użytku albo gdy ich używanie jest niedopuszczalne ze względów higienicznych lub bezpieczeństwa. Przepis wskazuje więc zarówno na stan rzeczy, jak i na związane z ich używaniem zagrożenia. Ograniczenie nie jest opisane jako rozwiązanie stałe, lecz jako działanie podejmowane na określony czas, gdy występuje jedna z wymienionych przyczyn.

W razie takiego ograniczenia nieletni nie pozostaje bez odzieży, bielizny lub obuwia. Zakład leczniczy wyposaża go w te przedmioty w niezbędnym zakresie. Oznacza to, że przepis łączy możliwość czasowego odstąpienia od korzystania z własnych rzeczy z obowiązkiem zapewnienia odpowiedniego wyposażenia zastępczego, ale tylko w zakresie koniecznym. W praktyce regulacja wyznacza równowagę między prawem nieletniego do używania własnych przedmiotów a potrzebą zapewnienia warunków higienicznych i bezpieczeństwa w zakładzie leczniczym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1700.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 225.Art. 227.