Art. 129. Oddzielne pomieszczenia izb adaptacyjnych

Izby adaptacyjne dla nieletnich, o których mowa w art. 125, i dla nieletnich, o których mowa w art. 126, powinny w miarę możliwości organizacyjnych stanowić oddzielne pomieszczenia.

Komentarz do Art. 129.

Przepis określa sposób organizacji izb adaptacyjnych przeznaczonych dla dwóch grup nieletnich, wskazanych przez odesłanie do art. 125 i art. 126. Jego zasadniczym celem jest ich możliwie wyraźne rozdzielenie w ramach dostępnej organizacji pomieszczeń.

Zgodnie z regulacją izby dla nieletnich, o których mowa w art. 125, oraz izby dla nieletnich, o których mowa w art. 126, powinny stanowić oddzielne pomieszczenia. Oznacza to, że rozdzielenie tych izb jest przyjętym kierunkiem organizacyjnym, odnoszącym się do samego układu pomieszczeń, a nie tylko do formalnego przypisania izb do określonych grup.

Przepis nie ustanawia jednak obowiązku bezwzględnego. Zastrzeżenie „w miarę możliwości organizacyjnych” uzależnia realizację zasady oddzielnych pomieszczeń od warunków organizacyjnych, w jakich funkcjonują izby adaptacyjne. Jeżeli takie możliwości istnieją, pomieszczenia powinny być rozdzielone. Jednocześnie samo brzmienie przepisu dopuszcza sytuację, w której pełne wyodrębnienie nie jest możliwe.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu podstawowego standardu organizacyjnego dla izb adaptacyjnych. Przy planowaniu ich funkcjonowania należy uwzględniać oddzielne pomieszczenia dla obu wskazanych grup, z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających z możliwości organizacyjnych. Przepis nie określa natomiast dodatkowych wymagań dotyczących wyposażenia, liczby pomieszczeń ani sposobu ich prowadzenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1700.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 128.Art. 130.