Art. 103. Umarzanie postępowania wykonawczego

Jeżeli dalsze prowadzenie postępowania wykonawczego stało się zbędne lub niedopuszczalne, sąd rodzinny umarza postępowanie wykonawcze. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.

Komentarz do Art. 103.

Przepis reguluje zakończenie postępowania wykonawczego w sytuacji, gdy jego dalsze prowadzenie nie powinno już mieć miejsca. Decyzję w tej sprawie podejmuje sąd rodzinny, który umarza postępowanie wykonawcze, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z dwóch przesłanek: dalsze prowadzenie postępowania stało się zbędne albo stało się niedopuszczalne.

„Zbędność” oznacza, że kontynuowanie postępowania nie jest już potrzebne, natomiast „niedopuszczalność” wskazuje, że dalsze prowadzenie postępowania nie może być kontynuowane. Przepis nie określa dodatkowych warunków ani szczególnej procedury ustalania tych okoliczności. Kluczowe znaczenie ma więc ocena sądu rodzinnego, czy w konkretnej sprawie dalsze prowadzenie postępowania wykonawczego jest jeszcze uzasadnione i możliwe.

Skutkiem zastosowania przepisu jest umorzenie postępowania wykonawczego. Oznacza to zakończenie tego postępowania przez wydanie postanowienia przez sąd rodzinny. Przepis przewiduje przy tym, że postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym, czyli bez przeprowadzania posiedzenia w formie jawnej. Jest to możliwość, a nie obowiązek, dlatego sposób wydania postanowienia zależy od oceny sądu. Regulacja pozwala zakończyć postępowanie wtedy, gdy jego dalsze prowadzenie utraciło uzasadnienie albo stało się prawnie niedopuszczalne, bez wskazywania w tym przepisie innych przesłanek umorzenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1700.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 102.Art. 104.