Art. 50. Kary pieniężne za naruszenie obowiązków armatora

1. Armator, który narusza obowiązek, o którym mowa w art. 18 ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości do 50 000 zł.

2. Armator, który narusza obowiązek:

1) o którym mowa w art. 18 ust. 2, lub

2) o którym mowa w art. 18 ust. 3, lub

3) o którym mowa w art. 18 ust. 4 pkt 1

podlega karze pieniężnej do 1000 zł.

Komentarz do Art. 50.

Przepis określa sankcje pieniężne za naruszenie przez armatora obowiązków wskazanych w art. 18. Wprowadza dwa poziomy odpowiedzialności, zależne od tego, którego obowiązku dotyczy naruszenie.

Za naruszenie obowiązku, o którym mowa w art. 18 ust. 1, armator podlega karze pieniężnej w wysokości do 50 000 zł. Jest to wyższa granica kary przewidziana w tym przepisie. Z kolei naruszenie obowiązku określonego w art. 18 ust. 2, art. 18 ust. 3 albo art. 18 ust. 4 pkt 1 jest zagrożone karą pieniężną do 1000 zł.

Przepis wiąże więc wysokość maksymalnej kary z konkretnym obowiązkiem, którego armator nie wykonał lub który naruszył. Nie ustanawia jednej, jednakowej sankcji za wszystkie wskazane naruszenia. W praktyce oznacza to, że naruszenie obowiązku z art. 18 ust. 1 może skutkować karą o górnej granicy znacznie wyższej niż naruszenie obowiązków wymienionych w art. 18 ust. 2, ust. 3 oraz ust. 4 pkt 1. Sformułowanie „do” wskazuje maksymalną wysokość kary określoną dla danej kategorii naruszenia, a nie kwotę nakładaną automatycznie w każdym przypadku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1901.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 49.Art. 51.