Art. 14. Obowiązek spłaty kredytu i zwrotu pomocy de minimis

W przypadku zbycia statku w okresie obowiązywania umowy kredytu preferencyjnego z naruszeniem obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2, armator jest obowiązany do:

1) spłaty zobowiązań wynikających z umowy kredytu preferencyjnego;

2) zwrotu pomocy de minimis otrzymanej ze środków Funduszu Żeglugi Śródlądowej w wyniku uzyskania kredytu preferencyjnego i umorzenia części kredytu preferencyjnego.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa skutki zbycia statku w czasie obowiązywania umowy kredytu preferencyjnego, jeżeli zbycie nastąpiło z naruszeniem obowiązku wskazanego w art. 13 ust. 1 pkt 2. Decydujące znaczenie mają więc trzy elementy: statek został zbyty, umowa kredytu preferencyjnego nadal obowiązywała, a przy zbyciu doszło do naruszenia określonego obowiązku. W takiej sytuacji armator jest obowiązany do spełnienia dwóch świadczeń.

Po pierwsze, musi spłacić zobowiązania wynikające z umowy kredytu preferencyjnego. Przepis nie ogranicza tego obowiązku do określonej części zobowiązań, lecz odnosi go do zobowiązań wynikających z całej umowy. Po drugie, armator ma zwrócić pomoc de minimis otrzymaną ze środków Funduszu Żeglugi Śródlądowej. Zwrot obejmuje pomoc uzyskaną w wyniku otrzymania kredytu preferencyjnego oraz umorzenia części tego kredytu.

Regulacja wiąże zatem naruszeniem obowiązku przy zbyciu statku obowiązek rozliczenia zarówno samego kredytu, jak i uzyskanej pomocy. Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że zbycie statku w opisanych warunkach wpływa na dalsze rozliczenia armatora z tytułu finansowania preferencyjnego i pomocy pochodzącej z Funduszu Żeglugi Śródlądowej. Obowiązki te wynikają bezpośrednio z zaistnienia wskazanej sytuacji, czyli zbycia statku w okresie obowiązywania umowy z naruszeniem obowiązku z art. 13 ust. 1 pkt 2.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1901.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13.Art. 15.