Art. 2. Zakres podmiotowy ustawy

1. Ustawę stosuje się do osób fizycznych oraz do osób prawnych i jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną.

2. Przepisów rozdziału 1 i 2 nie stosuje się do pracowników w zakresie uregulowanym przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878).

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa podstawowy zakres podmiotowy ustawy, czyli wskazuje, kogo co do zasady obejmują jej regulacje. Ustawę stosuje się do osób fizycznych, a więc pojedynczych osób, oraz do osób prawnych. Obejmuje ona także jednostki organizacyjne, które nie mają osobowości prawnej, ale którym ustawa przyznaje zdolność prawną. Oznacza to, że o objęciu ustawą nie decyduje wyłącznie posiadanie osobowości prawnej, lecz również szczególne przyznanie zdolności prawnej jednostce organizacyjnej.

Ustęp 2 wprowadza ograniczenie dotyczące pracowników. Przepisów rozdziału 1 i 2 nie stosuje się do pracowników w takim zakresie, w jakim ich sytuację regulują przepisy Kodeksu pracy. Wyłączenie nie odnosi się więc do wszystkich spraw pracowniczych bez rozróżnienia, lecz tylko do tych zagadnień, które zostały uregulowane w przepisach prawa pracy. W praktyce oznacza to rozdzielenie zakresów stosowania: wobec pracowników, w sprawach objętych regulacją Kodeksu pracy, pierwszeństwo zastosowania mają przepisy tego kodeksu, natomiast ustawa może znajdować zastosowanie poza zakresem takiej regulacji. Przepis wyznacza zatem zarówno krąg podmiotów objętych ustawą, jak i granicę stosowania jej pierwszych dwóch rozdziałów wobec pracowników.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1175.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.