Art. 4. Gwarancja wzrostu świadczeń

Z tytułu podwyżki w ramach waloryzacji, o której mowa w art. 2 ust. 3, oraz waloryzacji przeprowadzonej na podstawie art. 12 ustawy z dnia 25 października 1996 r. o waloryzacji emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 136, poz. 636) realny wzrost przeciętnej emerytury i renty brutto w 1997 r. w porównaniu z 1996 r. wyniesie co najmniej 2,9%.

Komentarz do Art. 4.

Przepis określa minimalny poziom realnego wzrostu przeciętnej emerytury i renty brutto. Wzrost ten ma wynieść co najmniej 2,9%, a przy jego ustalaniu uwzględnia się łącznie podwyżkę wynikającą z waloryzacji, o której mowa w art. 2 ust. 3, oraz waloryzację przeprowadzoną na podstawie art. 12 wskazanej w przepisie ustawy. Oznacza to, że regulacja nie opisuje sposobu obliczenia każdej konkretnej emerytury lub renty, lecz wyznacza wymagany rezultat dla przeciętnego świadczenia.

Znaczenie mają trzy elementy. Po pierwsze, chodzi o świadczenia emerytalne i rentowe w wysokości brutto, a więc przed potrąceniami. Po drugie, ocena dotyczy wzrostu realnego, czyli wzrostu ujętego w sposób pozwalający porównać jego rzeczywisty poziom, a nie tylko nominalną kwotę podwyżki. Po trzecie, ustawodawca posługuje się kategorią przeciętnej emerytury i renty, dlatego wskazany próg 2,9% odnosi się do poziomu przeciętnego, a nie do gwarantowanej podwyżki w identycznej wysokości dla każdej osoby.

Praktycznie przepis ustanawia dolną granicę efektu obu wskazanych waloryzacji, ocenianego łącznie. Sformułowanie „co najmniej” oznacza, że 2,9% jest wartością minimalną, a nie maksymalnym dopuszczalnym wzrostem. Cel regulacji polega więc na zagwarantowaniu, aby po uwzględnieniu obu mechanizmów przeciętne świadczenie brutto wykazało realny wzrost na poziomie nie niższym niż określony w przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 84.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.