Art. 2. Zasady waloryzacji

1. Waloryzacja polega na dodatkowym podwyższeniu, od dnia 1 września 1996 r., wskaźnikiem waloryzacji 102,8% kwoty emerytury i renty, jaka przysługiwała w dniu 1 września 1996 r.

2. Równocześnie z podwyższeniem emerytury i renty następuje podwyższenie podstawy jej wymiaru wskaźnikiem waloryzacji, o którym mowa w ust. 1.

3. Realizacja podwyżki emerytur i rent wynikającej z waloryzacji następuje w lipcu 1997 r. z wyrównaniem od dnia 1 września 1996 r. wraz z odsetkami.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa sposób przeprowadzenia dodatkowej waloryzacji emerytur i rent oraz termin jej rozliczenia. Podwyższenie obejmuje kwotę emerytury albo renty, która przysługiwała w dniu wskazanym w ust. 1. Do tej kwoty stosuje się wskaźnik waloryzacji 102,8%, co oznacza podwyższenie świadczenia według jednolitego wskaźnika określonego w przepisie.

Waloryzacja obejmuje nie tylko samą kwotę emerytury lub renty. Zgodnie z ust. 2 równocześnie podwyższa się także podstawę wymiaru świadczenia, przy zastosowaniu tego samego wskaźnika. Przepis wiąże więc podwyższenie wypłacanej kwoty z odpowiednim podwyższeniem podstawy, na której opiera się ustalenie świadczenia.

Ust. 3 rozdziela moment, od którego podwyżka jest należna, od terminu jej faktycznej realizacji. Wypłata podwyższonych emerytur i rent ma nastąpić w terminie określonym w tym ustępie, ale z wyrównaniem od dnia wskazanego w ust. 1. Oznacza to, że świadczenie ma zostać rozliczone także za okres między początkiem obowiązywania podwyżki a jej wypłatą. Wyrównanie obejmuje ponadto odsetki. Praktyczne znaczenie przepisu polega zatem na tym, że podwyżka dotyczy zarówno świadczenia, jak i jego podstawy wymiaru, a opóźnienie w wypłacie jest uwzględniane przez wyrównanie należności wraz z odsetkami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 84.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.