Art. 4. Zlecanie udzielania pomocy podmiotom pomocy społecznej

Udzielanie pomocy w formie posiłku lub świadczenia rzeczowego w postaci produktów żywnościowych może być zlecone podmiotom, o których mowa w art. 25 ustawy o pomocy społecznej, w trybie określonym w tej ustawie.

Komentarz do Art. 4.

Przepis określa sposób organizowania pomocy udzielanej w dwóch wskazanych formach: jako posiłek albo jako świadczenie rzeczowe w postaci produktów żywnościowych. Dopuszcza on, aby realizacja takiej pomocy została zlecona podmiotom, o których mowa w art. 25 ustawy o pomocy społecznej. Oznacza to, że przepis nie ogranicza wykonywania tych działań wyłącznie do podmiotu, który samodzielnie udziela pomocy, lecz przewiduje możliwość powierzenia ich innemu podmiotowi należącemu do kategorii wskazanej w tym przepisie.

Zastosowanie ma przy tym tryb określony w ustawie o pomocy społecznej. Art. 4 nie ustanawia więc odrębnej procedury zlecania, lecz odsyła w tym zakresie do regulacji zawartych w tej ustawie. Odesłanie obejmuje zarówno podmioty, którym pomoc może zostać zlecona, jak i sposób dokonania takiego zlecenia.

Istotne jest, że użycie sformułowania „może być zlecone” wskazuje na uprawnienie, a nie obowiązek powierzenia realizacji pomocy innemu podmiotowi. Przepis wyznacza zatem ramy organizacyjne wykonywania pomocy żywnościowej: określa jej dopuszczalne formy, wskazuje krąg podmiotów mogących ją realizować na podstawie zlecenia oraz wiąże takie zlecenie z trybem przewidzianym w ustawie o pomocy społecznej. W praktyce znaczenie tego przepisu polega na umożliwieniu organizowania posiłków lub przekazywania produktów żywnościowych za pośrednictwem podmiotów wskazanych w art. 25 tej ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 2259.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.