Art. 2. Status Narodowego Dnia Zwycięstwa jako święta państwowego

Narodowy Dzień Zwycięstwa jest świętem państwowym.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa podstawowy status Narodowego Dnia Zwycięstwa, wskazując, że jest on świętem państwowym. Oznacza to, że ustawa nadaje temu dniu oficjalny, państwowy charakter. Jest to zasadniczy skutek regulacji, ponieważ przepis nie opisuje wydarzeń związanych z tym świętem ani nie wskazuje sposobu jego obchodzenia, lecz koncentruje się na formalnym zakwalifikowaniu go jako święta państwowego.

Treść przepisu jest krótka i ma charakter jednoznaczny. Nie zawiera dodatkowych warunków, wyjątków ani przesłanek, od których zależałoby uznanie Narodowego Dnia Zwycięstwa za święto państwowe. Nie wskazuje również daty, w której święto ma przypadać, ani nie określa zasad organizowania uroczystości. Z samego przepisu nie wynika także, że dzień ten jest dniem wolnym od pracy, ponieważ takiego postanowienia w nim nie zamieszczono.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że Narodowy Dzień Zwycięstwa powinien być traktowany w ramach porządku państwowego jako święto państwowe. Przepis tworzy więc jasną podstawę do posługiwania się takim statusem, ale nie reguluje innych następstw związanych z jego ustanowieniem. Zakres normy ogranicza się do jednej kwestii, czyli nadania Narodowemu Dniu Zwycięstwa statusu święta państwowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 622.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.