Art. 1. Ustanowienie Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej

Dzień 14 lutego ustanawia się Narodowym Dniem Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej.

Komentarz do Art. 1.

Przepis ustanawia 14 lutego Narodowym Dniem Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej. Jego treść jest zwięzła, ale jednoznaczna: wskazuje konkretny dzień oraz oficjalną nazwę poświęconą pamięci określonej grupy osób, czyli żołnierzy Armii Krajowej. Użyte sformułowanie „ustanawia się” oznacza, że dzień ten zostaje formalnie wyznaczony w ustawie jako dzień pamięci, a nie jedynie wskazany w akcie o charakterze informacyjnym.

Regulacja obejmuje dwa podstawowe elementy. Pierwszym jest data, 14 lutego, drugim nazwa i przedmiot upamiętnienia, czyli Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej. Dzięki temu przepis tworzy jasną podstawę do posługiwania się tą nazwą oraz do odnoszenia obchodów i innych działań upamiętniających do wskazanego dnia.

Przepis nie zawiera dodatkowych postanowień dotyczących sposobu obchodzenia tego dnia, organizacji uroczystości ani szczególnych obowiązków podmiotów publicznych lub prywatnych. Nie rozstrzyga także o innych skutkach związanych z ustanowieniem dnia pamięci. Jego praktyczne znaczenie polega przede wszystkim na formalnym wyodrębnieniu 14 lutego jako dnia poświęconego pamięci żołnierzy Armii Krajowej oraz na nadaniu temu upamiętnieniu ustawowej rangi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 165.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.