Art. 2. Przesłanki nadania Krzyża

1. Krzyż Zesłańców Sybiru, zwany dalej „Krzyżem”, jest nadawany osobom, które w chwili deportacji posiadały obywatelstwo polskie, oraz dzieciom tych osób urodzonym na zesłaniu.

2. Krzyż może być nadawany również osobom, które więzione w łagrach, obozach i miejscach zsyłek jako obywatele polscy, w chwili nadawania im Krzyża, posiadają obywatelstwo innego państwa.

3. Krzyż jest nadawany osobom żyjącym w dniu wejścia ustawy w życie.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa, komu może zostać nadany Krzyż Zesłańców Sybiru, w dalszej części nazywany „Krzyżem”, oraz jakie warunki dotyczą osób uprawnionych. Podstawową grupę stanowią osoby, które w chwili deportacji posiadały obywatelstwo polskie. Uprawnienie obejmuje także dzieci tych osób, jeżeli urodziły się na zesłaniu. Oznacza to, że w odniesieniu do osób deportowanych znaczenie ma ich obywatelstwo z momentu deportacji, natomiast w przypadku ich dzieci decydujące jest urodzenie na zesłaniu.

Osobno wskazano osoby, które jako obywatele polscy były więzione w łagrach, obozach lub miejscach zsyłek. Krzyż może być im nadany również wtedy, gdy w chwili jego nadawania posiadają obywatelstwo innego państwa. Przepis przewiduje więc możliwość nadania Krzyża osobom, których obywatelstwo w chwili nadawania różni się od obywatelstwa posiadanego w czasie uwięzienia. W tej grupie użyto sformułowania „może być nadawany”, co wskazuje na określenie kręgu osób, którym Krzyż może zostać przyznany na podstawie tego przepisu.

Warunkiem wspólnym dla wszystkich wymienionych kategorii jest to, aby osoba żyła w dniu wejścia ustawy w życie. Przepis nie opisuje procedury składania wniosku ani organu właściwego do nadawania odznaczenia. Jego praktyczne znaczenie polega na wskazaniu, jakie fakty są istotne przy ocenie uprawnienia: obywatelstwo polskie w chwili deportacji lub uwięzienia, urodzenie dziecka na zesłaniu, ewentualne posiadanie obywatelstwa innego państwa w chwili nadawania oraz życie w dniu wejścia ustawy w życie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 2230.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.