Art. 2. Przesłanki nadawania i pozbawienia Krzyża

1. Krzyż jest nadawany osobom narodowości innej niż polska, które udzielały pomocy Polakom lub obywatelom polskim.

2. Krzyża można pozbawić, gdy jego posiadacz zachowuje się w sposób uwłaczający Rzeczypospolitej Polskiej lub Polakom.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa, komu może zostać nadany Krzyż oraz w jakiej sytuacji można pozbawić go posiadacza. Adresatami tego wyróżnienia są osoby narodowości innej niż polska. Warunkiem wskazanym w przepisie jest to, aby udzielały one pomocy Polakom lub obywatelom polskim. Oznacza to, że sama niepolska narodowość nie wystarcza do nadania Krzyża, ponieważ przepis wiąże nadanie również z udzieleniem takiej pomocy.

Regulacja nie określa rodzaju, zakresu ani czasu udzielenia pomocy. Nie wskazuje także dodatkowych wymagań dotyczących osoby, która może otrzymać Krzyż. Z jej treści wynika natomiast, że znaczenie ma zarówno status osoby jako nieposiadającej polskiej narodowości, jak i jej działanie polegające na pomocy Polakom lub obywatelom polskim.

Przepis przewiduje również możliwość pozbawienia Krzyża. Może do tego dojść, gdy jego posiadacz zachowuje się w sposób uwłaczający Rzeczypospolitej Polskiej lub Polakom. Sformułowanie „można pozbawić” wskazuje, że opisane zachowanie stanowi podstawę do podjęcia takiego działania, ale przepis nie przesądza, że pozbawienie następuje automatycznie. Regulacja nie określa procedury nadawania ani pozbawiania Krzyża, nie wskazuje podmiotu podejmującego decyzję i nie rozwija kryteriów oceny, czy dane zachowanie jest uwłaczające. W praktyce przepis wyznacza więc podstawowe przesłanki związane z uzyskaniem i utratą tego wyróżnienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 8.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.