Art. 3. Wyłączenie zastosowania ustawy wobec zaspokojonych roszczeń

Przepisy ustawy nie mają zastosowania do emerytów, których roszczenia z tytułu wypłaty zawieszonej emerytury zostały zaspokojone na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu, z wyjątkiem przepisów art. 6 i art. 8.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa zakres podmiotowy ustawy i wskazuje sytuację, w której jej regulacje co do zasady nie znajdują zastosowania. Wyłączenie dotyczy emerytów, których roszczenia związane z wypłatą zawieszonej emerytury zostały już zaspokojone na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu. Oznacza to, że wobec takich osób ustawy nie stosuje się w zakresie objętym tym przepisem, ponieważ ich roszczenia zostały rozstrzygnięte i zaspokojone w postępowaniu sądowym zakończonym prawomocnie.

Wyłączenie nie jest jednak całkowite. Art. 3 wyraźnie przewiduje wyjątek dotyczący art. 6 i art. 8, dlatego przepisy te zachowują zastosowanie także do emerytów wskazanych w tym artykule. Sam art. 3 nie określa treści ani skutków tych wyjątków, lecz jedynie wskazuje, że wyłączenie obejmujące pozostałe przepisy ustawy nie dotyczy art. 6 i art. 8.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na rozgraniczeniu dwóch sytuacji. Jeżeli roszczenie o wypłatę zawieszonej emerytury zostało zaspokojone na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu, ustawa nie ma wobec emeryta zastosowania w pełnym zakresie, z zachowaniem wskazanego wyjątku. Jeżeli natomiast nie doszło do takiego zaspokojenia, art. 3 nie przewiduje wyłączenia stosowania ustawy z tej przyczyny. Przepis koncentruje się więc na skutku prawomocnego orzeczenia, a nie na samym istnieniu roszczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2014 r. poz. 169.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.