Art. 48. Kryteria ustalania wysokości kary pieniężnej

Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, o której mowa w art. 46, minister właściwy do spraw informatyzacji uwzględnia zakres, czas trwania i skutki naruszenia wymagań, o których mowa w przepisach o usługach zaufania.

Komentarz do Art. 48.

Przepis określa sposób uwzględniania okoliczności przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, o której mowa w art. 46. Właściwy minister nie ustala jej wysokości bez odniesienia do samego naruszenia. Musi uwzględnić trzy wskazane elementy: zakres naruszenia, czas jego trwania oraz skutki naruszenia.

Zakres odnosi się do rozmiaru naruszenia wymagań określonych w przepisach o usługach zaufania. Czas trwania wskazuje, jak długo naruszenie występowało. Skutki dotyczą następstw, jakie naruszenie wywołało. Przepis nie rozwija tych pojęć ani nie wskazuje dodatkowych kryteriów, lecz nakazuje uwzględnienie wszystkich trzech wymienionych okoliczności.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że wysokość kary pieniężnej ma być ustalana z odniesieniem do konkretnych cech naruszenia, a nie wyłącznie do faktu jego wystąpienia. Przy wymiarze kary analizie podlegają więc zarówno rozmiar naruszenia, jak i okres, przez który trwało, oraz jego następstwa. Przepis wiąże te kryteria z karą wskazaną w art. 46, a przedmiotem oceny są naruszenia wymagań wynikających z przepisów o usługach zaufania. To właśnie te elementy wyznaczają zakres okoliczności, które minister właściwy do spraw informatyzacji uwzględnia przy ustalaniu wysokości kary.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1579.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 47b.Art. 49.