Art. 43. Naruszenie tajemnicy związanej ze świadczeniem usług zaufania

1. Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy związanej ze świadczeniem usług zaufania, ujawnia lub wykorzystuje, wbrew warunkom określonym w przepisach o usługach zaufania, informacje objęte tą tajemnicą, podlega grzywnie.

2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w ust. 1 jako kwalifikowany dostawca usług zaufania albo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Komentarz do Art. 43.

Przepis określa odpowiedzialność za naruszenie tajemnicy związanej ze świadczeniem usług zaufania. Dotyczy osoby, która jest obowiązana do zachowania tej tajemnicy, a mimo to ujawnia albo wykorzystuje informacje nią objęte. Warunkiem odpowiedzialności jest działanie „wbrew warunkom określonym w przepisach o usługach zaufania”. Oznacza to, że sankcja odnosi się nie do każdego ujawnienia lub wykorzystania informacji, lecz do takiego zachowania, które narusza zasady określone w tych przepisach.

W ust. 1 za taki czyn przewidziano grzywnę. Jest to podstawowy wariant odpowiedzialności, obejmujący naruszenie tajemnicy przez osobę zobowiązaną do jej zachowania, bez dodatkowych okoliczności wskazanych w ust. 2.

Surowsze konsekwencje przewidziano w ust. 2. Mają one zastosowanie, gdy sprawca działa jako kwalifikowany dostawca usług zaufania albo gdy jego celem jest osiągnięcie korzyści majątkowej lub osobistej. W takim przypadku możliwe są trzy rodzaje kar: grzywna, kara ograniczenia wolności albo kara pozbawienia wolności do lat 3. Przepis nie uzależnia zastosowania tego surowszego wariantu od jednoczesnego wystąpienia obu wskazanych okoliczności, wystarczy, że sprawca działa jako kwalifikowany dostawca usług zaufania lub kieruje się celem osiągnięcia określonej korzyści.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na ochronie informacji objętych tajemnicą oraz na zróżnicowaniu sankcji zależnie od statusu sprawcy lub jego motywacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1579.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 42.Art. 44.