Art. 40a. Użycie cudzego środka identyfikacji do nieuprawnionego dostępu

Kto posługuje się cudzym środkiem identyfikacji elektronicznej, wydawanym w systemie identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego, w celu uzyskania nieuprawnionego dostępu do usługi online, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Komentarz do Art. 40a.

Przepis określa odpowiedzialność za posłużenie się cudzym środkiem identyfikacji elektronicznej w celu uzyskania nieuprawnionego dostępu do usługi online. Obejmuje wyłącznie środki identyfikacji elektronicznej wydawane w systemie identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego. Istotne są więc trzy elementy: użycie środka należącego do innej osoby, jego wydanie w systemie o wskazanym połączeniu oraz cel w postaci uzyskania dostępu, do którego dana osoba nie jest uprawniona.

Przepis nie uzależnia odpowiedzialności od tego, czy dostęp rzeczywiście został uzyskany. Wskazuje, że karalne jest posłużenie się cudzym środkiem w celu osiągnięcia takiego skutku. Znaczenie ma zatem zarówno sposób działania, jak i zamiar związany z dostępem do usługi online. Regulacja nie ogranicza się do konkretnego rodzaju usługi ani nie wskazuje, kto jest jej operatorem.

Za takie zachowanie przewidziano trzy alternatywne rodzaje kar: grzywnę, karę ograniczenia wolności albo karę pozbawienia wolności do lat 3. Oznacza to, że przepis ustanawia odpowiedzialność karną, a jednocześnie pozostawia w katalogu sankcji zarówno karę finansową, jak i kary związane z ograniczeniem lub pozbawieniem wolności. Górna granica kary pozbawienia wolności wynosi 3 lata, natomiast przepis nie określa wysokości grzywny ani czasu trwania kary ograniczenia wolności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1579.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

usługi

Art. 40.Art. 41.