Art. 132a. Zezwolenie krajowej instytucji pieniądza elektronicznego

Zmiana została uchwalona, ale ustawa zmieniająca nie została jeszcze ogłoszona. Obowiązuje brzmienie dotychczasowe. Zmiana obejmie: ust. 1. Podstawa: Ustawa o rynku kryptoaktywów.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

1. Wydawanie pieniądza elektronicznego, w tym emisja tokenów będących e-pieniądzem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1114 z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie rynków kryptoaktywów oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 1095/2010 oraz dyrektyw 2013/36/UE i (UE) 2019/1937 (Dz. Urz. UE L 150 z 09.06.2023, str. 40, z późn. zm. 22)), oraz świadczenie usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji pieniądza elektronicznego wymaga uzyskania zezwolenia KNF.

1. Wydawanie pieniądza elektronicznego oraz świadczenie usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji pieniądza elektronicznego wymaga uzyskania zezwolenia KNF.

2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być wydane osobie prawnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na jej wniosek.

3. Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 61 ust. 1 i przepisy wydane na podstawie art. 61 ust. 3, z tym że w programie działalności i planie finansowym podaje się również informację o planowanej średniej wartości pieniądza elektronicznego pozostającego w obiegu.

4. Do wnioskodawcy i krajowej instytucji pieniądza elektronicznego przepis art. 61 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 132a.

Przepis określa podstawowe zasady podejmowania działalności polegającej na wydawaniu pieniądza elektronicznego oraz świadczeniu usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji pieniądza elektronicznego. Wykonywanie obu tych rodzajów działalności wymaga uzyskania zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego, określonej w przepisie skrótem KNF. Zezwolenie nie jest udzielane dowolnemu podmiotowi. Może je uzyskać osoba prawna, która ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i składa wniosek o jego wydanie.

Przepis wskazuje również dodatkowe wymagania dotyczące wniosku. Do postępowania stosuje się odpowiednio art. 61 ust. 1 oraz przepisy wydane na podstawie art. 61 ust. 3. Oznacza to, że elementy i zasady przewidziane w tych regulacjach znajdują zastosowanie także do wniosku dotyczącego zezwolenia z ust. 1, z uwzględnieniem odrębnego wymagania wskazanego w tym przepisie. W programie działalności i planie finansowym trzeba bowiem przedstawić także informację o planowanej średniej wartości pieniądza elektronicznego pozostającego w obiegu.

Ust. 4 rozszerza odpowiednie stosowanie art. 61 ust. 2 zarówno na wnioskodawcę, jak i na krajową instytucję pieniądza elektronicznego. W praktyce przepis tworzy więc formalną podstawę uzyskania zezwolenia, określa krąg podmiotów uprawnionych do ubiegania się o nie oraz wskazuje, jakie informacje powinny uzupełniać dokumenty dotyczące planowanej działalności i jej finansowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 623.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 131.Art. 132b.