Art. 7a. Funkcja i dowodzenie Szefa Sztabu

1. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego jest najwyższym pod względem pełnionej funkcji żołnierzem w czynnej służbie wojskowej.

2. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego do czasu mianowania Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych i przejęcia przez niego dowodzenia dowodzi Siłami Zbrojnymi przy pomocy dowódców rodzajów Sił Zbrojnych.

Komentarz do Art. 7a.

Przepis określa pozycję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego oraz jego zadania w zakresie dowodzenia Siłami Zbrojnymi. W pierwszym ustępie wskazano, że jest on najwyższym pod względem pełnionej funkcji żołnierzem pozostającym w czynnej służbie wojskowej. Oznacza to, że przepis wiąże jego szczególną pozycję z funkcją, którą pełni, oraz ze statusem żołnierza w czynnej służbie wojskowej.

Drugi ustęp ustanawia szczególną regułę dotyczącą dowodzenia. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego dowodzi Siłami Zbrojnymi do czasu łącznego spełnienia dwóch warunków: mianowania Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych oraz przejęcia przez niego dowodzenia. Z przepisu wynika więc, że wskazany zakres dowodzenia ma charakter czasowy i trwa do momentu objęcia dowodzenia przez Naczelnego Dowódcę Sił Zbrojnych. Samo mianowanie nie kończy tego okresu, ponieważ przepis wymaga także faktycznego przejęcia dowodzenia.

Wykonywanie dowodzenia odbywa się przy pomocy dowódców rodzajów Sił Zbrojnych. Przepis wskazuje zatem zarówno osobę odpowiedzialną za dowodzenie w opisanym okresie, jak i sposób realizacji tego zadania. W praktyce art. 7a wyznacza hierarchiczną pozycję Szefa Sztabu Generalnego oraz zapewnia ciągłość dowodzenia Siłami Zbrojnymi do czasu mianowania i przejęcia dowodzenia przez Naczelnego Dowódcę Sił Zbrojnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1438.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6.Art. 8.