Art. 2. Uznanie własności obywateli polskich do nieruchomości

Uznaje się prawo własności obywateli polskich do nieruchomości, które przed stwierdzeniem ich obywatelstwa polskiego:

1) były ich własnością, a zostały przez Państwo przejęte jako mienie poniemieckie lub opuszczone albo

2) zostały przez byle władze niemieckie skonfiskowane w związku z działalnością polityczną tych osób. Nieruchomości te zostaną obywatelom tym na ich wniosek oddane w posiadanie w trybie przewidzianym w niniejszej ustawie.

Komentarz do Art. 2.

Przepis reguluje uznanie prawa własności obywateli polskich do określonych nieruchomości oraz sposób przywrócenia im posiadania tych nieruchomości. Obejmuje sytuacje, w których przed stwierdzeniem polskiego obywatelstwa dana nieruchomość należała do obywatela polskiego, lecz została przejęta przez Państwo jako mienie poniemieckie lub opuszczone. Drugą podstawę stanowi konfiskata nieruchomości przez byłe władze niemieckie w związku z działalnością polityczną osoby, której obywatelstwo polskie zostało następnie stwierdzone.

Art. 2 przewiduje więc dwie odrębne przesłanki objęcia nieruchomości jego regulacją:

wcześniejszą własność obywatela polskiego i przejęcie nieruchomości przez Państwo jako mienia poniemieckiego lub opuszczonego,
konfiskatę nieruchomości przez byłe władze niemieckie z powodu działalności politycznej obywatela polskiego.

Skutek przepisu polega na uznaniu prawa własności do nieruchomości należących do jednej z tych kategorii. Jednocześnie samo uznanie prawa własności nie oznacza automatycznego wydania nieruchomości. Przepis stanowi, że zostanie ona oddana obywatelowi w posiadanie na jego wniosek, a czynność ta ma nastąpić w trybie przewidzianym w ustawie. Znaczenie praktyczne art. 2 polega zatem na połączeniu ochrony prawa własności z możliwością uzyskania posiadania nieruchomości, przy czym uruchomienie tej procedury wymaga działania zainteresowanego obywatela.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1957 r. poz. 137.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

nieruchomości

Art. 1.Art. 3.