Art. 1. Zakres ustawy i zasady realizacji uprawnień do mienia

Ustawa określa uprawnienia do mienia Funduszu Wczasów Pracowniczych, utworzonego na podstawie ustawy z dnia 21 kwietnia 1988 r. o Funduszu Wczasów Pracowniczych (Dz. U. Nr 11, poz. 84 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 85), zwanego dalej „Funduszem”, oraz zasady ich realizacji.

Komentarz do Art. 1.

Przepis wyznacza zakres całej ustawy. Jej przedmiotem są uprawnienia do mienia Funduszu Wczasów Pracowniczych oraz zasady realizacji tych uprawnień. Oznacza to, że regulacja nie opisuje ogólnie działalności Funduszu, lecz koncentruje się na tym, komu i w jaki sposób mogą przysługiwać uprawnienia związane z jego mieniem.

W przepisie wskazano również, czym jest Fundusz na potrzeby ustawy. Jest to Fundusz Wczasów Pracowniczych utworzony na podstawie ustawy wymienionej w art. 1. Dzięki temu określenie „Fundusz” używane w dalszych przepisach ustawy odnosi się właśnie do tej wyodrębnionej instytucji, a nie do dowolnego funduszu związanego z wypoczynkiem pracowników.

Znaczenie art. 1 polega przede wszystkim na określeniu dwóch podstawowych obszarów regulacji:

zakresu uprawnień dotyczących mienia Funduszu,
zasad wykonywania tych uprawnień.

Przepis ma charakter wprowadzający i porządkujący. Nie wskazuje jeszcze konkretnych uprawnionych, rodzajów mienia ani szczegółowego sposobu realizacji uprawnień. Ustala natomiast, że te kwestie są przedmiotem ustawy, oraz definiuje skrótową nazwę Funduszu stosowaną w jej dalszej części. W praktyce art. 1 pozwala ustalić, czego dotyczą kolejne przepisy i do jakiego Funduszu należy odnosić zawarte w nich regulacje.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1824.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

fundusze

Art. 2.