Art. 2. Spłata i dopisywanie zmienionego oprocentowania kredytów

1. Należności banków z tytułu zmienionego, stosownie do przepisów niniejszej ustawy, oprocentowania kredytów za rok 1990 podlegają spłacie w 40 % kwoty odsetek, a w pozostałej części są dopisywane do zadłużenia kredytobiorcy.

2. Na żądanie kredytobiorcy bank pobiera od niego oprocentowanie w wysokości wyższej od określonej w ust. 1. Kwota odsetek dopisywanych do zadłużenia kredytobiorcy ulega wówczas odpowiedniemu obniżeniu.

3. W 1990 r. w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w okresie nie przekraczającym 6 miesięcy, bank może na żądanie kredytobiorcy dopisać do jego zadłużenia więcej niż 60 % oprocentowania kredytu.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa sposób rozliczenia należności banków wynikających ze zmienionego oprocentowania kredytów objętych regulacją. Przyjmuje zasadę, że kredytobiorca spłaca 40% kwoty odsetek, natomiast pozostała część nie jest pobierana w bieżącej płatności, lecz zostaje dopisana do jego zadłużenia. Oznacza to rozdzielenie należnych odsetek na część spłacaną oraz część powiększającą saldo kredytu.

Kredytobiorca może zażądać, aby bank pobierał od niego oprocentowanie wyższe niż określone w ust. 1. W takim przypadku kwota odsetek dopisywanych do zadłużenia ulega odpowiedniemu obniżeniu. Przepis wiąże więc wysokość bieżącej spłaty z wysokością odsetek, które zwiększają zadłużenie. Im wyższa kwota oprocentowania pobierana bezpośrednio od kredytobiorcy, tym mniejsza część może zostać dopisana do jego zobowiązania.

Ust. 3 przewiduje dodatkowy, wyjątkowy mechanizm. W szczególnie uzasadnionych przypadkach bank może, na żądanie kredytobiorcy, dopisać do jego zadłużenia więcej niż 60% oprocentowania kredytu. Możliwość ta jest ograniczona do okresu nieprzekraczającego 6 miesięcy. Przepis nie ustanawia jej jako rozwiązania automatycznego, lecz uzależnia zastosowanie od wystąpienia szczególnych okoliczności oraz żądania kredytobiorcy. W praktyce regulacja określa zarówno podstawowy sposób podziału odsetek, jak i dwa odstępstwa zależne od wniosku kredytobiorcy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 440.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.