Art. 6. Wywłaszczenie i zajęcie terenów Pomnika Męczeństwa

Tereny, wymienione w art. 2, podlegają wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa i natychmiastowemu zajęciu przez Ministra Kultury i Sztuki za odszkodowaniem.

Komentarz do Art. 6.

Przepis określa sposób objęcia szczególną ingerencją władzy publicznej terenów wymienionych w art. 2. Wobec tych terenów przewidziano dwa powiązane elementy: wywłaszczenie na rzecz Skarbu Państwa oraz natychmiastowe zajęcie przez Ministra Kultury i Sztuki. Oznacza to, że przepis wskazuje zarówno podmiot, na rzecz którego następuje wywłaszczenie, jak i organ uprawniony do niezwłocznego zajęcia terenów.

Istotną częścią regulacji jest zastrzeżenie, że wywłaszczenie następuje za odszkodowaniem. Przepis łączy więc pozbawienie dotychczasowego władania terenami oraz ich szybkie przejęcie z obowiązkiem zapewnienia rekompensaty. Sam art. 6 nie określa jednak wysokości odszkodowania, sposobu jego ustalenia ani terminu wypłaty. Nie opisuje również procedury wywłaszczeniowej, nie wskazuje środków odwoławczych i nie rozstrzyga, komu konkretnie odszkodowanie ma zostać wypłacone.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na tym, że tereny wskazane w art. 2 nie pozostają wyłącznie przedmiotem deklaracji o ich szczególnym znaczeniu. Ustawa przewiduje dla nich konkretny skutek majątkowy i organizacyjny, czyli przeznaczenie na rzecz Skarbu Państwa oraz możliwość ich natychmiastowego zajęcia przez wskazanego ministra. Przepis nie rozszerza tego mechanizmu na inne tereny, ponieważ odwołuje się wyłącznie do terenów wymienionych w art. 2. Z jego treści wynika zatem zakres przedmiotowy, podmiot wykonujący zajęcie oraz podstawowa zasada odszkodowania, bez dalszego uregulowania szczegółów tych czynności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1947 r. poz. 265.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5.Art. 7.