Art. 1. Zachowanie terenów obozu jako pomnika męczeństwa

Tereny byłego hitlerowskiego obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu wraz z wszelkimi znajdującymi się tam zabudowaniami i urządzeniami zachowuje się po wsze czasy jako Pomnik Męczeństwa Narodu Polskiego i innych Narodów.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa szczególny status terenów byłego hitlerowskiego obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Tereny te zachowuje się po wsze czasy jako Pomnik Męczeństwa Narodu Polskiego i innych Narodów. Ochrona obejmuje nie tylko sam obszar, lecz także wszelkie znajdujące się na nim zabudowania i urządzenia.

Znaczenie przepisu polega na trwałym zachowaniu wskazanego miejsca oraz związanych z nim obiektów jako pomnika męczeństwa. Sformułowanie „po wsze czasy” podkreśla, że zachowanie tego statusu ma mieć charakter stały i nieograniczony czasowo. Przepis nie opisuje szczegółowych zasad zarządzania terenem, prowadzenia na nim działalności ani sposobu ochrony poszczególnych zabudowań i urządzeń. Rozstrzyga natomiast podstawową kwestię: określony teren, wraz ze znajdującą się na nim infrastrukturą, ma być zachowany jako jedno miejsce upamiętnienia męczeństwa Narodu Polskiego i innych Narodów.

W praktyce oznacza to, że zakres upamiętnienia obejmuje cały wskazany teren oraz wszystkie zlokalizowane na nim zabudowania i urządzenia, a nie tylko wybrane elementy tego obszaru. Połączenie określenia miejsca z nazwą Pomnika Męczeństwa Narodu Polskiego i innych Narodów nadaje temu terenowi jednolity charakter pamięci i upamiętnienia. Kryterium objęcia ochroną wynika z położenia obiektu, przepis odnosi się bowiem do terenów byłego obozu oraz do wszystkiego, co się na nich znajduje.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1947 r. poz. 265.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.