Art. 1. Zachowanie terenów byłego obozu jako Pomnika Męczeństwa

Tereny byłego hitlerowskiego obozu koncentracyjnego na Majdanku wraz z wszelkimi znajdującymi się tam zabudowaniami i urządzeniami zachowuje się po wsze czasy jako Pomnik Męczeństwa Narodu Polskiego i innych Narodów.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa szczególny status terenów byłego hitlerowskiego obozu koncentracyjnego na Majdanku. Obejmuje on nie tylko sam teren, lecz także wszelkie znajdujące się tam zabudowania i urządzenia. Całość ta ma być zachowana „po wsze czasy” jako Pomnik Męczeństwa Narodu Polskiego i innych Narodów.

Znaczenie przepisu polega na trwałym ustanowieniu wskazanego sposobu traktowania tego miejsca. Nie chodzi wyłącznie o nazwę, lecz o zachowanie całego określonego zespołu, czyli terenów wraz ze znajdującymi się na nich obiektami i urządzeniami. Sformułowanie „po wsze czasy” podkreśla bezterminowy charakter tego zachowania i wskazuje, że upamiętnienie nie zostało ograniczone do określonego czasu.

Przepis łączy zatem dwa elementy. Po pierwsze, precyzuje zakres przedmiotowy upamiętnienia, obejmujący teren oraz jego zabudowania i urządzenia. Po drugie, nadaje temu miejscu status Pomnika Męczeństwa Narodu Polskiego i innych Narodów. W praktyce oznacza to, że wskazane elementy tworzą jedną, trwale zachowywaną całość o charakterze pamiątkowym. Artykuł nie określa natomiast szczegółowych zasad zarządzania tym miejscem, udostępniania go ani wykonywania prac na jego terenie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1947 r. poz. 266.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.