Art. 109. Odmowa ochrony czasowej
Brzmienie obowiązuje od 5 marca 2026 r. Zmieniono: art. 109. Podstawa: Ustawa z dnia 23 stycznia 2026 r. o wygaszeniu rozwiązań wynikających z ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw – Dz.U. 2026 poz. 203.
1. Szef Urzędu może odmówić w drodze decyzji dopuszczenia cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu korzystania z ochrony czasowej albo stwierdzić wyłączenie z ochrony czasowej cudzoziemca, który już z niej korzysta, jeżeli istnieją podstawy, aby uznać, że:
1) zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a lub b;
2) popełnił, poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a przed przybyciem na to terytorium w celu korzystania z ochrony czasowej, szczególnie poważne przestępstwo o charakterze innym niż polityczny, inne niż przestępstwo, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a;
3) został skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo, inne niż przestępstwo, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a, i stanowi zagrożenie dla społeczeństwa państwa, w którym przebywa;
4) jego wjazd lub pobyt mogą zagrozić bezpieczeństwu państwa.
2. Odmowie albo wyłączeniu, o których mowa w ust. 1, podlega także cudzoziemiec, wobec którego istnieją poważne podstawy, aby uznać, że podżegał albo w inny sposób brał udział w popełnieniu szczególnie poważnych przestępstw lub czynów, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3.
3. Oceniając, czy cudzoziemiec popełnił szczególnie poważne przestępstwo, podżegał do jego popełnienia albo w inny sposób brał udział w jego popełnieniu, Szef Urzędu bierze pod uwagę dotkliwość zagrożenia, na które narażony jest cudzoziemiec po powrocie do kraju lub obszaru geograficznego, z którego stwierdzony został masowy napływ wysiedleńców. Przestępstwa charakteryzujące się szczególnym okrucieństwem, nawet jeżeli można założyć, że zostały popełnione z pobudek politycznych, mogą zostać zakwalifikowane jako szczególnie poważne przestępstwa niemające charakteru politycznego.
4. Postępowanie w sprawie, o której mowa w ust. 1, Szef Urzędu wszczyna z urzędu albo na wniosek Komendanta Głównego Policji, organów Straży Granicznej, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego.
5. Szef Urzędu wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, w terminie 2 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 4.
6. Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest ostateczna.
7. O decyzji, o której mowa w ust. 1, Szef Urzędu niezwłocznie informuje Komendanta Głównego Straży Granicznej.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1504.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.