Art. 21. Aktualność i archiwizacja informacji

1. Biuro ujawnia tylko aktualne informacje gospodarcze.

2. Biuro dokonuje aktualizacji informacji gospodarczych:

1) na wniosek wierzyciela - nie później niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku;

2) w zakresie danych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3 i pkt 4 lit. e, f lub j - w przypadku uzyskania uzasadnionej informacji o nieaktualności, nieprawdziwości lub niekompletności tych danych, nie później niż w terminie 30 dni od dnia uzyskania uzasadnionej informacji.

3. Biuro może przechowywać informacje gospodarcze dotyczące dłużników niebędących konsumentami w brzmieniu sprzed dokonania ich aktualizacji. Informacje te stanowią informacje archiwalne i mogą być przetwarzane dla celów statystycznych.

4. Biuro może przechowywać następujące informacje archiwalne:

1) o dłużniku niebędącym konsumentem w zakresie:

a) formy prawnej,

b) głównego przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej,

c) siedziby lub miejsca wykonywania działalności - wyłącznie kod pocztowy;

2) o zobowiązaniu pieniężnym w zakresie:

a) kwoty i waluty,

b) określenia głównego przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej,

c) kwoty zaległości,

d) daty powstania zaległości,

e) daty aktualizacji lub usunięcia danych o zobowiązaniu.

5. Biuro przechowuje informacje archiwalne przez okres nie dłuższy niż 10 lat od dnia, kiedy informacje te stały się informacjami archiwalnymi.

Komentarz do Art. 21.

Przepis określa zasady aktualności i przechowywania informacji gospodarczych przez biuro. Podstawową regułą jest ujawnianie wyłącznie informacji aktualnych. Oznacza to, że dane prezentowane przez biuro powinny odpowiadać ich aktualnemu stanowi, a w razie zmiany wymagają odpowiedniej aktualizacji.

Aktualizacja następuje przede wszystkim na wniosek wierzyciela. Biuro powinno ją przeprowadzić nie później niż w ciągu 7 dni od otrzymania wniosku. Druga przesłanka dotyczy danych wskazanych w art. 2 ust. 1 pkt 1-3 oraz pkt 4 lit. e, f lub j. Jeżeli biuro uzyska uzasadnioną informację, że dane te są nieaktualne, nieprawdziwe albo niekompletne, musi je zaktualizować nie później niż w terminie 30 dni od uzyskania takiej informacji.

Przepis dopuszcza również zachowanie wcześniejszego brzmienia informacji dotyczących dłużników niebędących konsumentami. Takie dane stają się informacjami archiwalnymi i mogą być przetwarzane dla celów statystycznych. Zakres archiwizowanych informacji jest ograniczony. Może obejmować między innymi formę prawną dłużnika, główny przedmiot jego działalności oraz kod pocztowy siedziby lub miejsca wykonywania działalności. W odniesieniu do zobowiązania pieniężnego archiwum może zawierać między innymi kwotę i walutę, kwotę oraz datę powstania zaległości, a także datę aktualizacji lub usunięcia danych o zobowiązaniu.

Informacje archiwalne nie mogą być przechowywane bezterminowo. Biuro może je przechowywać najwyżej przez 10 lat od dnia, w którym stały się informacjami archiwalnymi. Przepis rozdziela więc bieżące ujawnianie aktualnych danych od ograniczonego czasowo przechowywania wybranych danych historycznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2160.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20.Art. 21a.