Art. 7. Stosowanie przepisów o świadczeniach chorobowych

Przy ustalaniu prawa do świadczeń wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1–3, podstawy wymiaru i ich wysokości, a także przy ich wypłacie, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia chorobowego, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa zasady stosowania regulacji dotyczących świadczeń wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3. Nie opisuje odrębnie każdego z tych świadczeń, lecz odsyła do przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia chorobowego. Odesłanie obejmuje cztery obszary: ustalanie prawa do świadczeń, ustalanie podstawy wymiaru, określanie wysokości świadczeń oraz ich wypłatę.

Zastosowanie przepisów następuje „odpowiednio”. Oznacza to, że regulacje ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia chorobowego stanowią podstawę postępowania w wymienionych sprawach, ale należy je stosować z uwzględnieniem przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. W praktyce przepis łączy więc zasady dotyczące świadczeń z obu ustaw. Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia chorobowego dostarcza reguł potrzebnych do ustalenia uprawnienia, podstawy wymiaru, wysokości i wypłaty, natomiast przepisy niniejszej ustawy wyznaczają ramy, w których te reguły mają być stosowane.

Znaczenie art. 7 polega na wskazaniu właściwego sposobu postępowania bez powtarzania w tej ustawie całego zestawu regulacji dotyczących obliczania i wypłaty świadczeń. Przy ocenie konkretnego świadczenia trzeba zatem uwzględnić zarówno odesłane przepisy, jak i przepisy niniejszej ustawy, ponieważ dopiero ich łączne zastosowanie służy ustaleniu prawa, podstawy wymiaru, wysokości oraz wypłaty świadczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 1673.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

świadczenia

Art. 6.Art. 8.