Art. 6. Skuteczność umowy zawartej z naruszeniem przepisów

Umowę ubezpieczenia obowiązkowego zawartą z naruszeniem przepisów ustawy oraz odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych wprowadzających obowiązek ubezpieczenia uważa się za zawartą zgodnie z tymi przepisami, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 1.

Komentarz do Art. 6.

Przepis określa skutek zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego z naruszeniem przepisów regulujących obowiązek ubezpieczenia. Jeżeli umowa została zawarta niezgodnie z ustawą, odrębną ustawą albo umową międzynarodową, które wprowadzają taki obowiązek, uważa się ją za zawartą zgodnie z tymi przepisami. Oznacza to, że sam fakt naruszenia wymogów wskazanych w tych regulacjach nie wyłącza przyjęcia, iż umowa została zawarta w sposób odpowiadający obowiązującym zasadom.

Reguła obejmuje trzy źródła obowiązku ubezpieczenia: przepisy tej ustawy, przepisy odrębnych ustaw oraz postanowienia umów międzynarodowych. Przepis nie opisuje rodzaju naruszenia ani nie wskazuje, na czym dokładnie ma ono polegać. Ustanawia natomiast szczególną zasadę oceny umowy, która została zawarta z takim naruszeniem. W rezultacie dla zastosowania tej regulacji znaczenie ma to, że umowa dotyczy ubezpieczenia obowiązkowego oraz że jej zawarcie nastąpiło z naruszeniem właściwych przepisów lub umów międzynarodowych wprowadzających obowiązek ubezpieczenia.

Zasada ta nie ma charakteru bezwzględnego. Przepis wyraźnie zastrzega wyjątek określony w art. 10 ust. 1, dlatego jego treść należy odczytywać z uwzględnieniem tego zastrzeżenia. Praktyczne znaczenie art. 6 polega na tym, że wskazuje sposób traktowania umowy zawartej wadliwie w świetle regulacji dotyczących ubezpieczeń obowiązkowych, zachowując jednocześnie pierwszeństwo szczególnego rozwiązania przewidzianego w art. 10 ust. 1.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 1152.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5a.Art. 7.