Art. 158a. Zaspokajanie roszczeń po wyczerpaniu sumy gwarancyjnej

1. Do zadań Funduszu należy zaspokajanie roszczeń poszkodowanych lub uprawnionych do odszkodowania, w przypadku wyczerpania sumy gwarancyjnej, ustalonej w umowach ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych i umowach ubezpieczenia OC rolników, zawartych przed dniem 11 grudnia 2009 r. i obowiązujących w tym dniu, jeżeli zdarzenie, z którego wynikła szkoda, miało miejsce w okresie od dnia 11 grudnia 2009 r. do dnia 10 czerwca 2012 r., w zakresie różnicy pomiędzy sumą gwarancyjną, która została określona w tych umowach ubezpieczenia, i równowartością w złotych odpowiednio następujących sum gwarancyjnych:

1) 2 500 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte ubezpieczeniem bez względu na liczbę poszkodowanych – w przypadku szkód na osobie;

2) 500 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte ubezpieczeniem bez względu na liczbę poszkodowanych – w przypadku szkód w mieniu.

2. Wysokość równowartości w złotych sum gwarancyjnych określonych w ust. 1 ustala się przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu wyrządzenia szkody.

Komentarz do Art. 158a.

Przepis określa szczególne zadanie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego związane z sytuacją, w której suma gwarancyjna przewidziana w umowie ubezpieczenia OC okazuje się niewystarczająca do zaspokojenia roszczeń. Rozwiązanie dotyczy umów ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych oraz umów ubezpieczenia OC rolników, zawartych przed dniem wskazanym w przepisie i obowiązujących w tym dniu. Znaczenie ma również to, aby zdarzenie powodujące szkodę nastąpiło w określonym w przepisie okresie.

Fundusz zaspokaja roszczenia poszkodowanych lub osób uprawnionych do odszkodowania tylko w zakresie różnicy między sumą gwarancyjną określoną w umowie a równowartością w złotych ustawowo wskazanego poziomu ochrony. Poziom ten jest ustalany odrębnie dla dwóch rodzajów szkód:

szkód na osobie, gdzie przyjmuje się 2 500 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia, niezależnie od liczby poszkodowanych,
szkód w mieniu, gdzie przyjmuje się 500 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia, również bez względu na liczbę poszkodowanych.

Przepis nie przewiduje więc automatycznego pokrycia całej szkody przez Fundusz. Jego odpowiedzialność obejmuje jedynie niedobór powstały wskutek wyczerpania sumy gwarancyjnej, do wysokości różnicy określonej według zasad ustawowych. Równowartość kwot wyrażonych w euro przelicza się na złote według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wyrządzenia szkody. Dzięki temu wysokość uzupełnienia jest powiązana z kursem właściwym dla konkretnego zdarzenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 1152.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 140.Art. 159.