Art. 40. Ustanie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń

Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń, wynikająca z umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, ustaje z chwilą rozwiązania umowy w przypadkach określonych w art. 33.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa moment ustania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń wynikającej z umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Odpowiedzialność ta kończy się z chwilą rozwiązania umowy, ale tylko wtedy, gdy rozwiązanie następuje w jednym z przypadków określonych w art. 33.

Znaczenie przepisu polega na powiązaniu dwóch zdarzeń: rozwiązania umowy oraz ustania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń. Chwila rozwiązania umowy jest jednocześnie chwilą zakończenia odpowiedzialności wynikającej z tej umowy. Przepis nie ustanawia odrębnego, późniejszego terminu, w którym odpowiedzialność miałaby jeszcze trwać po rozwiązaniu umowy.

Odesłanie do art. 33 oznacza, że sama treść art. 40 nie opisuje przypadków rozwiązania umowy. Wskazuje natomiast skutek występujący w przypadkach objętych tym odesłaniem. Zastosowanie przepisu wymaga więc ustalenia, czy doszło do rozwiązania umowy w okolicznościach określonych w art. 33. Jeżeli ten warunek jest spełniony, odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń ustaje w tym samym momencie.

W praktyce przepis wyznacza granicę czasową ochrony wynikającej z umowy OC po stronie zakładu ubezpieczeń. Kluczowe są zatem: rodzaj umowy, jej rozwiązanie, podstawa rozwiązania wskazana w art. 33 oraz moment, w którym rozwiązanie nastąpiło. Art. 40 nie reguluje innych elementów umowy ani nie określa przypadków jej rozwiązania, lecz wskazuje skutek rozwiązania w zakresie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2500.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 41.