Art. 26. Kary za przestępstwa i przestępstwa skarbowe

Za czyny stanowiące przestępstwo lub przestępstwo skarbowe Trybunał Stanu orzeka kary lub środki karne przewidziane w ustawie.

Komentarz do Art. 26.

Przepis określa konsekwencje, jakie Trybunał Stanu może orzec w związku z czynami zakwalifikowanymi jako przestępstwo albo przestępstwo skarbowe. Jego podstawowym elementem jest wskazanie dwóch warunków: czyn musi stanowić jeden z wymienionych rodzajów przestępstwa, a rozstrzygnięcie ma należeć do Trybunału Stanu. W takim przypadku Trybunał orzeka kary lub środki karne.

Znaczenie przepisu polega również na tym, że nie ustanawia on samodzielnie katalogu konkretnych sankcji. Odsyła w tym zakresie do ustawy, wskazując, że mogą zostać zastosowane wyłącznie kary lub środki karne przewidziane w jej przepisach. Oznacza to, że podstawa orzeczenia jest związana zarówno z charakterem czynu, jak i z ustawowym określeniem możliwych reakcji na taki czyn.

Przepis rozróżnia przy tym „kary” oraz „środki karne”, ale nie definiuje tych pojęć ani nie wymienia ich rodzajów. Nie określa także zasad wymiaru sankcji. Jego funkcją jest wskazanie, że w sprawach dotyczących przestępstwa lub przestępstwa skarbowego Trybunał Stanu może rozstrzygać o zastosowaniu konsekwencji przewidzianych w ustawie. W praktyce przepis wyznacza więc ogólną podstawę orzekania, pozostawiając szczegółowy zakres kar i środków karnych regulacji ustawowej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1982 r. poz. 84.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 25.Art. 26a.