Art. 20d. Umorzenie i warunkowe umorzenie na rozprawie

Umorzenie albo warunkowe umorzenie postępowania przed Trybunałem Stanu może nastąpić jedynie na rozprawie.

Komentarz do Art. 20d.

Przepis określa, w jakiej formie może zakończyć się postępowanie przed Trybunałem Stanu w dwóch sytuacjach: gdy dochodzi do jego umorzenia albo do warunkowego umorzenia. W obu przypadkach ustawa wymaga, aby rozstrzygnięcie nastąpiło jedynie na rozprawie. Oznacza to, że sama możliwość zastosowania jednego z tych sposobów zakończenia postępowania jest powiązana z przeprowadzeniem rozprawy jako właściwego etapu postępowania.

Regulacja nie różnicuje pod tym względem umorzenia i warunkowego umorzenia. Niezależnie od tego, które z tych rozwiązań miałoby zostać zastosowane, warunkiem przewidzianym w przepisie jest dokonanie tego na rozprawie. Sformułowanie „jedynie” ma charakter ograniczający, ponieważ wyklucza dokonanie umorzenia albo warunkowego umorzenia poza rozprawą. Przepis nie wskazuje natomiast przesłanek, od których zależy wybór między tymi dwoma sposobami zakończenia postępowania, ani nie określa dalszych skutków każdego z nich.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustanowieniu jasnej reguły proceduralnej. O tym, czy postępowanie zostanie umorzone lub warunkowo umorzone, nie można rozstrzygać w dowolnym trybie, lecz wyłącznie w ramach rozprawy przed Trybunałem Stanu. Rozprawa stanowi więc wymagane miejsce dokonania takiego rozstrzygnięcia, a nie tylko jedną z możliwych form prowadzenia postępowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1982 r. poz. 84.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20c.Art. 20e.