Art. 20. Granice rozpoznania sprawy przez Trybunał Stanu

1. Trybunał Stanu rozpatruje sprawę w granicach określonych w akcie oskarżenia.

2. Oskarżyciel nie może zarzucić oskarżonemu innych czynów niż objęte aktem oskarżenia.

3. Trybunał Stanu nie może przekazać sprawy Zgromadzeniu Narodowemu, Sejmowi albo Senatowi w celu uzupełnienia lub rozszerzenia przeprowadzonego postępowania.

Komentarz do Art. 20.

Przepis wyznacza granice rozpoznawania sprawy przez Trybunał Stanu oraz określa zakres działania oskarżyciela i zakaz przekazywania sprawy innym organom w celu zmiany postępowania.

Zgodnie z ust. 1 Trybunał Stanu rozpatruje sprawę wyłącznie w granicach określonych w akcie oskarżenia. Oznacza to, że akt oskarżenia wyznacza zakres sprawy, którą Trybunał może rozpoznać. Granice te odnoszą się zarówno do przedmiotu postępowania, jak i do czynów przedstawionych oskarżonemu.

Ust. 2 ustanawia ograniczenie po stronie oskarżyciela. Nie może on zarzucić oskarżonemu innych czynów niż te, które zostały objęte aktem oskarżenia. Przepis wiąże więc treść zarzutów z dokumentem rozpoczynającym i określającym zakres sprawy, wykluczając jego samodzielne rozszerzenie w toku postępowania.

Ust. 3 wskazuje, że Trybunał Stanu nie może przekazać sprawy Zgromadzeniu Narodowemu, Sejmowi albo Senatowi w celu uzupełnienia lub rozszerzenia przeprowadzonego postępowania. Zakaz ten obejmuje przekazanie sprawy do tych organów po to, aby zmienić lub poszerzyć zakres już przeprowadzonych czynności.

W praktyce przepis zapewnia, że postępowanie pozostaje związane aktem oskarżenia, a jego zakres nie może być rozszerzany ani przez Trybunał Stanu, ani przez oskarżyciela, ani przez przekazanie sprawy wskazanym organom.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1982 r. poz. 84.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 19.Art. 20a.