Załącznik nr 2 Dopuszczalne błędy ilości rzeczywistej towaru paczkowanego

§ 1. 1. Partia towarów paczkowanych powinna spełniać jednocześnie następujące wymagania metrologiczne dotyczące: a) dopuszczalnej ujemnej wartości błędu ilości (niedoboru) towaru paczkowanego, b) średniej ilości rzeczywistej produktu w opakowaniu w stosunku do jego ilości nominalnej. 2. Średnia ilość rzeczywista towaru paczkowanego, oznaczona „x”, wyznaczona podczas kontroli partii towaru paczkowanego, powinna być nie mniejsza niż: a) ilość nominalna towaru paczkowanego, oznaczona dalej Q – w przypadku kontroli całej partii towarów zgodnie z § 6 ust. 3 lit. c, b) wartość podana w § 6 ust. 3 lit. a, (tabela 4 – dla próbek, które nie ulegają zniszczeniu podczas badania) lub w lit. b, (tabela 5 – dla próbek, które ulegają w badaniu zniszczeniu, czyli są podczas badania otwierane lub w inny sposób ulegają uszkodzeniu) – w przypadku zastosowania statystycznej metody oceny partii. 3. Dopuszczalną ujemną wartość błędu ilości towaru paczkowanego T, ustala się zgodnie z podaną poniżej tabelą 1. TABELA 1 Przy stosowaniu tabeli, wartości dopuszczalnych błędów T, wyrażonych w procentach Q zaokrągla się przy przeliczaniu na jednostki masy lub objętości do: – następnej dziesiętnej części g albo ml – Q≤ 1000 g albo 1000 ml, – następnej całkowitej wartości g albo ml – Q> 1000 g albo 1000 ml. 4. W kontrolowanej partii nie więcej niż 2% towarów paczkowanych może mieć błąd ilości towaru paczkowanego co najwyżej dwukrotnie większy niż błąd T podany w tabeli 1. 5. W kontrolowanej partii nie może być towarów paczkowanych, których błąd ujemny przekracza dwukrotną wartość błędu T podanego w tabeli 1. 6. Nie określa się dodatniej wartości błędu ilości towaru paczkowanego T (nadmiaru ilości towaru w opakowaniu). 7. Błąd pomiaru podczas wyznaczania ilości rzeczywistej towaru paczkowanego nie powinien przekraczać 20% dopuszczalnej ujemnej wartości błędu ilości towaru paczkowanego (T). Kontrola towarów paczkowanych § 2. 1. Kontroli podlega partia towaru paczkowanego. Partia towaru paczkowanego wystarczająca do pobrania próbki w celu wyznaczenia średniej ilości produktu w opakowaniu metodą statystyczną powinna zawierać co najmniej 100 jednostek towaru. 2. Wynikiem kontroli partii towaru paczkowanego jest jej przyjęcie (zaakceptowanie), w przypadku gdy spełnia ona wymagania metrologiczne określone w niniejszym załączniku, albo jej odrzucenie (zdyskwalifikowanie i uznanie tej partii za wadliwą), jeżeli takich wymagań partia ta nie spełnia. 3. Jeżeli partia brana jest z linii paczkującej, to liczność partii stanowią wszystkie towary przyjęte przez system kontrolny paczkującego, zapakowane w czasie jednej godziny przy maksymalnej wydajności linii. Jeżeli partia nie jest brana z linii paczkującej, to wielkość partii powinna być ograniczona do 10 000 jednostek towaru. 4. Z partii pobierana jest losowo próbka, która jest oznaczana jeszcze przed rozpoczęciem pierwszego pomiaru kontrolnego. Próbkę tę stanowią towary w liczbie określonej w § 4 ust. 1 (tabela 2). Partia towaru, zawierająca mniej niż 100 towarów paczkowanych podlegających badaniom nieniszczącym, kontrolowana jest w całości. 5. Jeżeli jest to konieczne do zapewnienia prawidłowości badania, to w czasie kontroli towary paczkowane mogą być niszczone (kontrola niszcząca). Kontrolę niszczącą należy ograniczać do niezbędnych przypadków i stosować dla partii zawierającej co najmniej 100 jednostek towaru, dla mniejszych partii zaś kontrolę niszczącą należy ograniczać do przypadków wynikających ze skarg nabywców i poddawać jej 10% towarów z partii, lecz nie mniej niż 2 jednostki. 6. Przyjęcie partii towaru paczkowanego następuje wtedy, gdy w wyniku badania pobranej próbki stwierdzono, że spełnione są wymagania określone w § 4–6, dotyczące odpowiednio: – ilości rzeczywistej towarów paczkowanych wchodzących w skład próbki w stosunku do ilości nominalnej oraz – średniej ilości rzeczywistej towarów paczkowanych wchodzących w skład próbki w stosunku do jego ilości nominalnej. 7. Jeżeli partia towaru paczkowanego nie spełnia tych wymagań, to zostaje odrzucona. Wyznaczanie ilości rzeczywistej towaru paczkowanego § 3. 1. Ilość rzeczywistą towaru paczkowanego, wyrażoną w jednostkach masy, wyznacza się bezpośrednio przez pomiar masy. 2. Ilość rzeczywistą towaru paczkowanego, wyrażoną w jednostkach objętości, wyznacza się w zależności od właściwości produktu: – bezpośrednio przez pomiar objętości, – pośrednio przez pomiar masy i gęstości. 3. Minimalna akceptowana ilość rzeczywista towaru paczkowanego jest równa różnicy między ilością nominalną Q towaru paczkowanego a dopuszczalnym błędem ujemnym T, określonym w § 1 ust. 3 (tabela 1). 4. Towary paczkowane o ilości rzeczywistej mniejszej niż minimalnie akceptowana uważa się za wadliwe. Kontrola nieniszcząca § 4. 1. Próbki, które nie ulegają zniszczeniu w czasie kontroli, podlegają kontroli wyrywkowej dwustopniowej i ocenie według tabeli 2. TABELA 2 2. Jeżeli liczba wadliwych jednostek, stwierdzona w wyniku badania próbki nr 1, należy do zbioru liczb kwalifikujących partię, to należy przyjąć tę partię towaru paczkowanego bez pobierania próbki nr 2. 3. Jeżeli liczba wadliwych jednostek, stwierdzona w wyniku badania próbki nr 1, należy do zbioru liczb dyskwalifikujących partię, to należy odrzucić tę partię. 4. Jeżeli liczba wadliwych jednostek, stwierdzona w wyniku badania próbki nr 1, jest większa od największej liczby kwalifikującej partię, ale mniejsza od najmniejszej liczby dyskwalifikującej partię, to należy pobrać i zbadać próbkę nr 2. 5. Jeżeli liczba będąca sumą wadliwych jednostek z próbek 1 i 2 należy do zbioru liczb kwalifikujących partię (dla sumy liczb towarów paczkowanych obu próbek), to należy przyjąć tę partię towaru paczkowanego. W przeciwnym razie partię towaru paczkowanego należy odrzucić. Kontrola niszcząca § 5. 1. Próbki, które ulegają zniszczeniu w czasie kontroli, podlegają kontroli wyrywkowej jednostopniowej i ocenie według tabeli 3 TABELA 3 2. Jeżeli liczba wadliwych jednostek, wyznaczona w wyniku badania próbki należy do zbioru liczb kwalifikujących partię, to należy przyjąć tę partię towaru. W przeciwnym razie partię towaru należy odrzucić. Wyznaczanie średniej ilości rzeczywistej towarów paczkowanych wchodzących w skład próbki § 6. 1. Średnią ilość rzeczywistą x towarów paczkowanych w próbce wyznacza się według wzoru: ∑ x x= n gdzie: x – Suma wyznaczonych wartości ilości rzeczywistej towarów paczkowanych wchodzących w skład próbki, n – liczność próbki. 2. Odchylenie standardowe s w badanej próbce o liczności n wyznacza się według wzoru: 3. Średnia ilość rzeczywista x towaru paczkowanego z danej próbki nie powinna być mniejsza niż: a) wartość kwalifikująca podana w tabeli 4 – przy statystycznej kontroli partii dla próbek, które nie ulegają zniszczeniu w czasie badania TABELA 4 gdzie znaczenie symboli występujących w tabeli jest następujące: Q – ilość nominalna towaru paczkowanego, s – odchylenie standardowe badanej próbki, b) wartość kwalifikująca podana w tabeli 5 – przy statystycznej kontroli partii dla próbek, które ulegają zniszczeniu w czasie badania TABELA 5 c) ilość nominalna Q towaru paczkowanego – dla partii kontrolowanych w całości.