Art. 39a. Wyłączenie środków prawnych wzruszenia decyzji i postanowień Komisji

1. Od decyzji Komisji stronie nie przysługują przewidziane w odrębnych przepisach środki prawne wzruszenia decyzji dotyczące wznowienia postępowania, uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do postanowień Komisji.

Komentarz do Art. 39a.

Przepis określa ograniczenia dotyczące wzruszania rozstrzygnięć wydawanych przez Komisję. Zgodnie z ust. 1 stronie nie przysługują środki prawne przewidziane w odrębnych przepisach, jeżeli ich celem jest: wznowienie postępowania, uchylenie decyzji, zmiana decyzji albo stwierdzenie jej nieważności. Ograniczenie obejmuje zatem wskazane w tym przepisie sposoby podważania decyzji Komisji, niezależnie od tego, że wynikają one z innych przepisów.

Regulacja nie opisuje trybu wydawania decyzji ani nie określa innych środków prawnych. Jej przedmiotem jest wyłączenie możliwości korzystania z wymienionych sposobów wzruszenia decyzji przez stronę. Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że w odniesieniu do decyzji Komisji nie można stosować tych przewidzianych odrębnie mechanizmów, które prowadzą do ponownego rozpoznania sprawy, uchylenia lub zmiany decyzji albo zakwestionowania jej ważności.

Ust. 2 rozszerza tę zasadę na postanowienia Komisji. Sformułowanie „stosuje się odpowiednio” oznacza, że ograniczenie przewidziane dla decyzji znajduje zastosowanie także do postanowień, z uwzględnieniem ich charakteru. Przepis obejmuje więc oba wskazane rodzaje rozstrzygnięć Komisji, jednak tylko w zakresie wymienionych sposobów ich wzruszenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 718.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 40.