Art. 24. Uchylenie zabezpieczenia wpisem w księdze wieczystej

1. Komisja uchyla postanowieniem zabezpieczenie w postaci wpisu w księdze wieczystej, o którym mowa w art. 23 ust. 1, jeżeli stało się ono zbędne dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania lub wydano decyzję, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1, 4 albo 5.

2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej. Przepisy art. 23 ust. 4–7 stosuje się.

Komentarz do Art. 24.

Przepis określa zasady uchylenia zabezpieczenia ustanowionego w postaci wpisu w księdze wieczystej, o którym mowa w art. 23 ust. 1. Czynność ta należy do Komisji i następuje w formie postanowienia. Uchylenie zabezpieczenia jest dopuszczalne w dwóch sytuacjach. Po pierwsze, gdy zabezpieczenie stało się zbędne dla zapewnienia prawidłowego toku postępowania. Po drugie, gdy wydano decyzję wskazaną w art. 29 ust. 1 pkt 1, 4 albo 5. Są to odrębne przesłanki, dlatego wystąpienie którejkolwiek z nich uzasadnia uchylenie zabezpieczenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że nie wystarcza samo ustanie potrzeby dalszego zabezpieczenia albo wydanie jednej z wymienionych decyzji. Komisja musi wydać w tej sprawie postanowienie. Dokument ten stanowi następnie podstawę wpisu w księdze wieczystej, dzięki czemu uchylenie zabezpieczenia może zostać odzwierciedlone w jej treści. Do postanowienia stosuje się również przepisy art. 23 ust. 4-7. Oznacza to, że czynność związana z usunięciem skutków zabezpieczenia podlega regułom przewidzianym w tych jednostkach redakcyjnych, choć sam przepis nie określa ich treści. Regulacja łączy więc decyzję Komisji z formalnym działaniem dotyczącym księgi wieczystej i wskazuje podstawę tego działania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 718.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 23.Art. 24a.