Art. 20a. Zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie osoby wezwanej

1. W przypadkach określonych w art. 18 ust. 2 i 3 oraz art. 19 ust. 3 w razie ponownego niezastosowania się do wezwania Komisja może ponadto wystąpić do właściwego prokuratora okręgowego z wnioskiem o zarządzenie zatrzymania i przymusowego doprowadzenia osoby wezwanej. Wniosek zawiera uzasadnienie.

2. Na zarządzenie prokuratora osobie, o której mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie do sądu rejonowego, w którego okręgu prowadzi się postępowanie.

Komentarz do Art. 20a.

Przepis określa dodatkowy środek stosowany w razie ponownego niezastosowania się do wezwania Komisji. Dotyczy to wyłącznie przypadków wskazanych w art. 18 ust. 2 i 3 oraz w art. 19 ust. 3. W takiej sytuacji Komisja może wystąpić do właściwego prokuratora okręgowego z wnioskiem o zarządzenie zatrzymania i przymusowego doprowadzenia osoby wezwanej.

Zastosowanie tego środka nie następuje automatycznie. Komisja składa wniosek, natomiast o zarządzeniu zatrzymania i przymusowego doprowadzenia rozstrzyga właściwy prokurator okręgowy. Wniosek Komisji musi zawierać uzasadnienie, a więc wskazywać podstawy wystąpienia o taką czynność.

Przepis przewiduje również możliwość zaskarżenia zarządzenia prokuratora. Osobie, której dotyczy wniosek, przysługuje zażalenie do sądu rejonowego, w którego okręgu prowadzi się postępowanie. Oznacza to, że regulacja łączy możliwość zastosowania przymusowego doprowadzenia z kontrolą sądową zarządzenia wydanego przez prokuratora. W praktyce przepis wzmacnia skuteczność wezwań Komisji, ale jednocześnie wskazuje organ właściwy do podjęcia decyzji oraz środek zaskarżenia dostępny osobie wezwanej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 718.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20.Art. 21.