Art. 25. Ulgi w spłacie zobowiązań na wniosek zobowiązanego

W celu ograniczenia skutków wystąpienia COVID-19 do należności, o których mowa w art. 60 pkt 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, właściwy organ może na wniosek zobowiązanego stosować ulgi w spłacie zobowiązań, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Komentarz do Art. 25.

Przepis ustanawia szczególną możliwość stosowania ulg w spłacie określonych zobowiązań publicznoprawnych, jeżeli ma to służyć ograniczeniu skutków wystąpienia COVID-19. Mechanizm dotyczy należności, o których mowa w art. 60 pkt 6 ustawy o finansach publicznych, a więc zakres przepisu jest wyznaczony przez odesłanie do tej regulacji. Jednocześnie rodzaj ulg został powiązany z art. 64 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Zastosowanie ulgi nie następuje automatycznie. Z przepisu wynika, że konieczny jest wniosek zobowiązanego, czyli podmiotu obciążonego daną należnością. Dopiero na jego podstawie właściwy organ może zastosować ulgę. Sformułowanie „może” wskazuje, że przepis przyznaje organowi uprawnienie, a nie nakłada na niego obowiązek uwzględnienia każdego wniosku.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na stworzeniu podstawy do indywidualnego rozpatrywania sytuacji zobowiązanego w związku ze skutkami COVID-19. Przepis nie określa wprost ani szczegółowych warunków uwzględnienia wniosku, ani procedury jego rozpoznania. Nie przesądza też o zastosowaniu ulgi z urzędu. Wskazuje natomiast trzy zasadnicze elementy mechanizmu: określony cel, którym jest ograniczenie skutków wystąpienia COVID-19, właściwy organ uprawniony do działania oraz wniosek zobowiązanego dotyczący należności objętych wskazanymi odesłaniami ustawowymi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 694.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 24.Art. 26.