Art. 1. Szczególne uprawnienia świadczeniobiorców niepełnosprawnych

Ustawa określa szczególne uprawnienia świadczeniobiorców posiadających orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności w zakresie dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa przedmiot ustawy oraz krąg osób, których dotyczą przewidziane w niej szczególne uprawnienia. Ustawa odnosi się do świadczeniobiorców posiadających orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Oznacza to, że wskazana cecha, czyli posiadanie odpowiedniego orzeczenia, wyznacza grupę osób objętą regulacją.

Zakres ustawy został powiązany z dostępem do świadczeń opieki zdrowotnej. Przepis nie opisuje jednak konkretnych świadczeń, nie wskazuje sposobu korzystania z uprawnień ani nie określa warunków ich realizacji. Jego funkcją jest ustanowienie ogólnej podstawy dla szczególnego traktowania wskazanej grupy świadczeniobiorców w obszarze opieki zdrowotnej.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że osoby posiadające orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności zostały wyraźnie wskazane jako adresaci szczególnych rozwiązań dotyczących dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej. Sam przepis wyznacza więc zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy, ale nie rozstrzyga jeszcze, na czym dokładnie polegają poszczególne uprawnienia. Konkretne zasady korzystania z nich muszą wynikać z dalszych przepisów ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 932.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

niepełnosprawni

Art. 2.