Rozdział 5. Przepisy karne i przepisy…

Rozdział 5

Przepisy karne i przepisy o karach pieniężnych

Art. 36. Kary za niedopełnienie obowiązków oraz zakaz zajmowania stanowiska

1. Kto nie dopełnia obowiązku złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 1, w imieniu i na rzecz podmiotów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3, podlega karze grzywny od 500 do 50 000 złotych.

1a. Kto nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1, 4 lub 6 oraz art. 23a ust. 1 pkt 1 i 4, podlega karze grzywny od 500 do 50 000 złotych.

1b. Kto nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2, 3, 5 i 7 oraz art. 23a ust. 1 pkt 2, 3 i 5 w związku z ust. 2, podlega karze grzywny.

2. W przypadku ukarania za czyn określony w ust. 1 osoby, która nie dopełniła obowiązku złożenia oświadczenia w imieniu i na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, sąd może orzec zakaz zajmowania stanowiska członka zarządu wspólnoty mieszkaniowej lub członka zarządu spółdzielni mieszkaniowej.

3. Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1–1b następuje w trybie przewidzianym przepisami ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2024 r. poz. 977).

Art. 37. Kary pieniężne dla przedsiębiorstw energetycznych i sprzedawców ciepła

1. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lub 2, które nie stosuje się do obowiązku określonego w art. 3 ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej w wysokości nie niższej niż 100 000 zł i nie wyższej niż 15 % przychodu ukaranego przedsiębiorstwa osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością wykonywaną na podstawie koncesji, to wysokość tej kary nie może być niższa niż 100 000 zł i nie wyższa niż 15 % przychodu ukaranego przedsiębiorstwa, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

1a. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 3a ust. 1 albo 3, które nie stosuje się do obowiązku określonego w art. 3a ust. 2 albo 3, podlega karze pieniężnej w wysokości nie niższej niż 100 000 zł i nie wyższej niż 15 % przychodu ukaranego przedsiębiorstwa osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością wykonywaną na podstawie koncesji, to wysokość tej kary nie może być niższa niż 100 000 zł i nie wyższa niż 15 % przychodu ukaranego przedsiębiorstwa, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

1aa. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 3b ust. 1 albo 2, które nie stosuje się do obowiązku określonego w art. 3b ust. 1 albo 2, podlega karze pieniężnej w wysokości nie niższej niż 10 000 zł i nie wyższej niż 15 % przychodu ukaranego przedsiębiorstwa osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością wykonywaną na podstawie koncesji, to wysokość tej kary nie może być niższa niż 100 000 zł i nie wyższa niż 15 % przychodu ukaranego przedsiębiorstwa, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

1b. Sprzedawca ciepła, który w terminie nie stosuje się do obowiązku, o którym mowa w art. 12e ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej w wysokości nie niższej niż 100 000 zł i nie wyższej niż 15 % przychodu ukaranego sprzedawcy osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością wykonywaną na podstawie koncesji, to wysokość tej kary nie może być niższa niż 100 000 zł i nie wyższa niż 15 % przychodu ukaranego sprzedawcy, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

2. Niezależnie od kary pieniężnej określonej w ust. 1–1b, Prezes URE może nałożyć karę pieniężną na kierownika przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1–1aa, oraz kierownika sprzedawcy ciepła, o którym mowa w ust. 1b. Kara nałożona na kierownika może być wymierzona w kwocie nie większej niż 300 % jego miesięcznego wynagrodzenia.

3. Kto w terminie nie realizuje obowiązku, o którym mowa w art. 10, podlega karze pieniężnej w wysokości 10 000 zł.

4. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1–3, wymierza Prezes URE.

5. Do kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1–3, stosuje się przepisy art. 56 ust. 4 i 6–7a ustawy – Prawo energetyczne.

6. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1–3, stanowią dochód budżetu państwa.

Pełna treść aktu: o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw.