Art. 17. Zachowanie mocy dotychczasowych przepisów wykonawczych

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 2 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 7 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 2 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 7, nie dłużej jednak niż przez 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Komentarz do Art. 17.

Przepis określa zasady czasowego obowiązywania dotychczasowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 2 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 7. Ich moc nie wygasa automatycznie z chwilą wejścia w życie niniejszej ustawy. Pozostają one obowiązujące do momentu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tego samego art. 2 ust. 18 ustawy zmienianej w art. 7.

Jednocześnie przepis wprowadza maksymalny czas przejściowego stosowania dotychczasowych regulacji. Nawet jeśli nowe przepisy wykonawcze nie zostaną wcześniej wydane i nie wejdą w życie, dotychczasowe przepisy zachowują moc nie dłużej niż przez 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że działają tu dwa ograniczenia czasowe, a wcześniejszym momentem zakończenia obowiązywania będzie wejście w życie nowych przepisów wykonawczych.

W praktyce regulacja zapewnia ciągłość obowiązywania przepisów wykonawczych w okresie przejściowym, ale tylko w ściśle określonych ramach. Dotychczasowe przepisy mogą być stosowane do czasu zastąpienia ich nowymi regulacjami albo do upływu 30 dni od wejścia w życie niniejszej ustawy, zależnie od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej. Po tym terminie nie mogą zachować mocy na podstawie tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 202.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 16.Art. 18.