Art. 20. Przedłużenie terminu wykonania obowiązku

Za rok 2021 wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 14, w sposób, o którym mowa w art. 12a ust. 5 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 14, może zostać dokonane najpóźniej do dnia 31 grudnia 2023 r.

Komentarz do Art. 20.

Przepis określa szczególny termin wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 14. Dotyczy on realizacji tego obowiązku w sposób wskazany w art. 12a ust. 5 pkt 1 tej ustawy. Oznacza to, że ustawodawca dopuścił wykonanie obowiązku w określonej formie także w późniejszym terminie, wyznaczonym bezpośrednio w komentowanym przepisie.

Regulacja ma charakter czasowy i odnosi się wyłącznie do obowiązku przypisanego rokowi wskazanemu w art. 20. Nie ustanawia nowego obowiązku ani nie zmienia jego treści. Wprowadza natomiast możliwość skorzystania z dodatkowego terminu na jego wykonanie, pod warunkiem zastosowania sposobu określonego w art. 12a ust. 5 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 14.

Kluczowe znaczenie mają więc trzy elementy: obowiązek wynikający z art. 12a ust. 1, forma wykonania wskazana w art. 12a ust. 5 pkt 1 oraz końcowy termin określony w art. 20. Sformułowanie „może zostać dokonane” wskazuje, że przepis dopuszcza wykonanie obowiązku w późniejszym terminie, ale nie nakazuje korzystania z tego rozwiązania. Po upływie terminu wskazanego w przepisie możliwość ta nie wynika już z art. 20. Praktycznie regulacja pozwala rozliczyć wskazany obowiązek w przewidziany sposób w wydłużonym przedziale czasowym, bez uchylania samego obowiązku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1477.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 21.