Art. 21. Szacowanie liczby jednostek przyznanej emisji

1. Krajowy ośrodek przedkłada ministrowi właściwemu do spraw klimatu informacje i dane dotyczące oszacowania liczby jednostek przyznanej emisji, które mogą zostać zbyte.

2. Przy szacowaniu liczby jednostek przyznanej emisji bierze się pod uwagę informacje dotyczące:

1) przewidywanej całkowitej krajowej emisji gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym 2008-2012;

2) całkowitej rzeczywistej krajowej emisji gazów cieplarnianych dostępne za ostatni rok;

3) całkowitej rzeczywistej emisji z instalacji objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji dostępne za ostatni rok;

4) liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do zamiany na uprawnienia do emisji przyznawane instalacjom w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji;

5) liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do zamiany na jednostki redukcji emisji dla projektów wspólnych wdrożeń realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

6) poziomu Krajowej rezerwy jednostek Kioto;

7) przewidywanej liczby jednostek przyznanej emisji przeznaczonych do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy;

8) wielkości popytu i podaży jednostek przyznanej emisji na rynku międzynarodowym;

9) dotychczasowej liczby zbytych jednostek przyznanej emisji.

Komentarz do Art. 21.

Przepis określa obowiązek Krajowego ośrodka związany z oszacowaniem liczby jednostek przyznanej emisji, które mogą zostać zbyte. Ośrodek przedkłada ministrowi właściwemu do spraw klimatu informacje i dane stanowiące podstawę takiego oszacowania. Regulacja wskazuje również, jakie okoliczności należy uwzględnić przy ustalaniu tej liczby.

Analiza obejmuje w szczególności:

przewidywaną całkowitą krajową emisję gazów cieplarnianych w okresie rozliczeniowym 2008-2012;
całkowitą rzeczywistą krajową emisję oraz całkowitą rzeczywistą emisję z instalacji objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji, dostępne za ostatni rok;
liczbę jednostek przeznaczonych do zamiany na uprawnienia do emisji przyznawane instalacjom w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji;
liczbę jednostek przeznaczonych do zamiany na jednostki redukcji emisji dla projektów wspólnych wdrożeń realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
poziom Krajowej rezerwy jednostek Kioto;
przewidywaną liczbę jednostek przeznaczonych do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy;
wielkość popytu i podaży jednostek na rynku międzynarodowym oraz dotychczasową liczbę zbytych jednostek.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustaleniu jednolitego zestawu danych, który Krajowy ośrodek wykorzystuje przy ocenie możliwej do zbycia liczby jednostek. Uwzględnienie zarówno krajowych emisji i zobowiązań, jak i danych dotyczących instalacji, rezerw, przyszłego okresu rozliczeniowego oraz rynku międzynarodowego ma zapewnić kompleksową podstawę przekazywanej ministrowi informacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 673.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20.Art. 21a.