Rozdział 2. Zasady, tryb przyznawania…

Rozdział 2

Zasady, tryb przyznawania oraz sposób obliczania wysokości rekompensat

Art. 5. Warunki przyznania rekompensat podmiotowi

O przyznanie rekompensat może się ubiegać podmiot, który:

1) posiada tytuł prawny do instalacji i eksploatuje tę instalację;

2) posiada wdrożony:

a) system zarządzania środowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE (Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1, z późn. zm.), lub

b) system zarządzania środowiskowego potwierdzony certyfikatem ISO 14001 wydanym przez niezależną i akredytowaną w tym zakresie jednostkę certyfikującą, lub

c) system zarządzania energią potwierdzony certyfikatem ISO 50001 wydanym przez niezależną i akredytowaną w tym zakresie jednostkę certyfikującą;

3) nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu Komisji – Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz. Urz. UE C 249 z 31.07.2014, str. 1 oraz Dz. Urz. UE C 224 z 08.07.2020, str. 2);

4) nie zalega z zapłatą podatków stanowiących dochód budżetu państwa, z wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległości podatkowych albo podatku lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu podatkowego;

5) nie zalega z zapłatą należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, z wyjątkiem przypadków, gdy zawarł umowę o odroczeniu terminu płatności albo umowę o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

Art. 6. Limit środków na przyznanie rekompensat

1. Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat za dany rok kalendarzowy jest równy wysokości środków ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, o których mowa w art. 49 ust. 2c ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, uzyskanych w roku kalendarzowym poprzedzającym rok kalendarzowy, za który są przyznawane rekompensaty.

2. Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w ust. 1, pomniejsza się o wysokość rekompensat należnych za poprzednie lata, a wypłaconych w danym roku kalendarzowym.

3. W przypadku gdy w danym roku kalendarzowym łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym przekracza kwotę ustaloną zgodnie z ust. 1 i 2, wysokość rekompensat, które będą wypłacone w danym roku kalendarzowym, podlega proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym roku była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z ust. 2.

4. Informację dotyczącą maksymalnego limitu środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje Prezesowi URE, do dnia 15 stycznia roku kalendarzowego, w którym są przyznawane rekompensaty.

5. Prezes URE, do dnia 31 stycznia każdego roku, podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ:

1) terminową cenę uprawnień do emisji uwzględnianą przy obliczaniu rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy;

2) maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w ust. 1, za poprzedni rok kalendarzowy.

Art. 7. Obliczanie wysokości rekompensat

1. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, dla którego wartość jest wyrażona w megawatogodzinach na megagramy (MWh/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ai × C × P × E × AO , w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt – wysokość rekompensat dla instalacji; Ai – intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; C – wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO/MWh); P – terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; E – wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określony w załączniku nr 2 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; AO – wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg).

2. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 59 z 27.02.2019, str. 8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/331”, dla którego wartość wyrażona jest w megagramach dwutlenku węgla na megagramy (Mg CO/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ai × C × P × E × AO , w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt – wysokość rekompensat dla instalacji; Ai – intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; C – wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO/MWh); P – terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; E – wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej obliczany według następującego wzoru: E = We × Ep , Ie w którym poszczególne symbole oznaczają: We – wskaźnik emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określony w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/447 z dnia 12 marca 2021 r. określającego zmienione wartości wskaźników emisyjności na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021–2025 zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 87 z 15.03.2021, str. 29), zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/447”; Ep – stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331; Ie – przeciętną wartość intensywności emisji w wysokości 0,376 megagrama dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO/MWh); AO – wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg).

3. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji nie ma zastosowania żaden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz żaden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ai × C × P × EF × BEC , w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt – wysokość rekompensat dla instalacji; Ai – intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; C – wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO/MWh); P – terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; EF – wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych w wysokości określonej w załączniku nr 3 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; BEC – zużycie energii elektrycznej do wytworzenia produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażone w megawatogodzinach (MWh).

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. Przez terminową cenę uprawnień do emisji, o której mowa w ust. 1–3, rozumie się średnią arytmetyczną dziennych cen zamknięcia dla kontraktów terminowych uprawnień do wprowadzenia do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. z 2026 r. poz. 526), dwutlenku węgla (CO) utworzonych w ramach systemu, który służy do rozliczania wielkości emisji, i którymi można rozporządzać w Unii Europejskiej na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, wykonywanych przez dostawę w grudniu roku, za który przyznawane są rekompensaty, na giełdach Intercontinental Exchange oraz European Energy Exchange, w dniach od 1 stycznia do 31 grudnia roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, za który przyznawane są rekompensaty. Terminową cenę uprawnień do emisji przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia notowania kontraktów terminowych uprawnień do wprowadzania do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji.

7. W przypadku, o którym mowa w ust. 3:

1) wysokość rekompensat oblicza się wyłącznie dla produktów zaliczanych do sektorów i podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy;

2) ilość energii elektrycznej zużytej do wytworzenia produktów zaliczanych do sektorów i podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy określa się na podstawie wskaźników technologicznych umożliwiających oszacowanie zużycia energii elektrycznej na wytworzenie danego produktu lub proporcjonalnie do ilości wytwarzanego produktu odniesionej do całkowitej produkcji danej instalacji lub na podstawie rzeczywistego zużycia energii elektrycznej.

8. (uchylony)

9. Wysokość rekompensat obliczona zgodnie z ust. 1–3 jest pomniejszana o kwotę stanowiącą równowartość rekompensat obliczonych zgodnie ze wzorem określonym w ust. 3, dla roku kalendarzowego, za który przyznawane są rekompensaty, przyjmując zużycie energii elektrycznej w wysokości 1 gigawatogodziny (GWh).

Art. 7a. Zwiększenie rekompensat i jego proporcjonalne obniżenie

1. W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym nie przekracza kwoty ustalonej zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, kwotę rekompensat obliczonych dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1–3, który przekazał w terminie informację, oświadczenie i dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 6a, zwiększa się o kwotę obliczoną zgodnie z art. 7b.

2. W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym po uwzględnieniu zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, przekracza kwotę ustaloną zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, wysokość zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, w danym roku kalendarzowym, podlega proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym roku kalendarzowym była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w art. 6 ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z art. 6 ust. 2.

Art. 7b. Obliczanie wartości dodanej brutto

1. Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, stanowi różnicę pomiędzy jedną trzecią wartości rekompensat obliczonych dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1–3 a wartością odpowiadającą 1,5 % wartości dodanej brutto tego podmiotu w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 1, oblicza się według następujących zasad:

1) dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2026 r. poz. 522, 640 i 644) w wariancie porównawczym – jako przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi pomniejszone o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone o pozostałe przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;

2) dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie kalkulacyjnym – jako przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów pomniejszone o koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów, koszty sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone o pozostałe przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;

3) dla jednostek sporządzających sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości – jako przychody ze sprzedaży powiększone o pozostałe przychody, pomniejszone o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników oraz pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;

4) dla jednostek niesporządzających sprawozdań finansowych jednostki zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości – w sposób określony dla jednostek, o których mowa w pkt 1 albo 2.

Art. 8. (uchylony)

Art. 9. (uchylony)

Art. 10. Wniosek o przyznanie rekompensat i załączniki

1. Prezes URE przyznaje rekompensaty w drodze decyzji, na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 5, zwanego dalej „wnioskodawcą”.

2. Wnioskodawca składa wniosek o przyznanie rekompensat, zwany dalej „wnioskiem”, w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, na formularzu dostępnym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Prezesa URE, wraz z załącznikami. Wniosek oraz dokumenty wskazane w ust. 5 pkt 1–7 składa się w formie pisemnej w postaci papierowej oraz w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nich danych, a dane źródłowe stanowiące podstawę do określenia danych, o których mowa w ust. 3 pkt 3, wnioskodawca może przedłożyć wyłącznie w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nich danych. Wniosek dotyczy produkcji produktów z sektorów i podsektorów energochłonnych wytwarzanych we wszystkich instalacjach, w odniesieniu do których wnioskodawca ubiega się o przyznanie rekompensat.

3. Wniosek zawiera:

1) oznaczenie wnioskodawcy i jego siedziby lub miejsca zamieszkania;

2) numer identyfikacji podatkowej wnioskodawcy (NIP), określenie wielkości wnioskodawcy zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.), formę prawną wnioskodawcy, identyfikator gminy, w której wnioskodawca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, oraz klasę PKD, w związku z którą podmiot ubiega się o pomoc publiczną;

3) dane dotyczące każdej instalacji, w odniesieniu do której wnioskodawca ubiega się o przyznanie rekompensat, obejmujące informacje o:

a) produkcie lub produktach zaliczanych do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy wraz z przypisaną do każdego z tych produktów wielkością produkcji i zużycia energii elektrycznej na ich produkcję w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wraz z zastosowanym wskaźnikiem efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonym w załączniku nr 2 do ustawy lub wskaźnikiem emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określonym w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/447, lub wskaźnikiem efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonym w załączniku nr 3 do ustawy,

b) stosunku odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 – w przypadku gdy wnioskodawca do wyliczenia wysokości rekompensat korzysta z wzoru określonego w art. 7 ust. 2;

4) wskazanie tytułu prawnego do instalacji, którą eksploatuje;

5) numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata rekompensat.

4. (uchylony)

5. Do wniosku dołącza się:

1) dokumenty lub ich kopie potwierdzające posiadanie przez wnioskodawcę tytułu prawnego do instalacji albo, w przypadku wnioskodawcy występującego z wnioskiem po raz kolejny, oświadczenie, że stan faktyczny znany Prezesowi URE z urzędu w przedmiotowym zakresie nie uległ zmianie;

1a) dokumenty potwierdzające eksploatację instalacji w dacie składania wniosku;

2) dokumenty lub ich kopie potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę warunku, o którym mowa w art. 5 pkt 2;

3) oświadczenie wnioskodawcy o spełnianiu przez wnioskodawcę warunków uprawniających do przyznania rekompensat, o treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872) oświadczam, że: – dane zawarte we wniosku i załącznikach do niego o przyznanie rekompensat są zgodne z prawdą; – znane mi są i spełniam warunki uprawniające do przyznania rekompensat wynikające z ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń;

4) oświadczenie wnioskodawcy:

a) że nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu Komisji – Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji,

b) że nie uzyskał innej pomocy publicznej, pomocy de minimis lub innego rodzaju finansowania pochodzącego z budżetu Unii Europejskiej, przyznanych na pokrycie tych samych kosztów kwalifikowanych, co objęte wnioskiem;

5) zaświadczenia właściwych organów potwierdzające spełnienie warunku, o którym mowa w art. 5 pkt 4 i 5, wydane po dniu 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym składany jest wniosek;

6) opinię weryfikatora dotyczącą poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych zawartych we wniosku, wraz z metodyką zbierania danych zawartych we wniosku;

7) dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia danych, o których mowa w ust. 3 pkt 3.

6. (uchylony)

6a. Wnioskodawca, w terminie do dnia 31 lipca następującego po roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, w celu uzyskania zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, dołącza do wniosku:

1) informację o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, o której mowa w art. 7b ust. 1, wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą prawidłowość jej wyliczenia;

2) (uchylony)

3) oświadczenie o treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872) oświadczam, że informacja o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, jest zgodna z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń;

4) dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, o której mowa w art. 7b ust. 1.

7. Wniosek wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 5 pkt 1–5 i 7, podlega weryfikacji przez weryfikatora w zakresie poprawności, wiarygodności oraz dokładności zawartych w nim danych. Z przeprowadzonej weryfikacji sporządza się opinię. Koszty weryfikacji ponosi wnioskodawca.

8. Informacje zawarte we wniosku są przedmiotem weryfikacji przez Prezesa URE w zakresie ich poprawności, wiarygodności oraz dokładności i na ich podstawie jest określana wysokość przyznawanych rekompensat lub wydawana jest decyzja o odmowie przyznania rekompensat.

9. W przypadku gdy wniosek nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3, lub wnioskodawca nie dołączył dokumentów, o których mowa w ust. 5, albo wniosek przekazany w postaci elektronicznej zawiera informacje inne niż wniosek złożony w postaci papierowej, Prezes URE wzywa wnioskodawcę odpowiednio do uzupełnienia wniosku lub usunięcia rozbieżności w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku nieuzupełnienia wniosku lub nieusunięcia rozbieżności w wyznaczonym terminie Prezes URE pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, o czym informuje wnioskodawcę.

9a. W przypadku gdy w terminie wskazanym w ust. 6a do wniosku nie zostały dołączone informacja, oświadczenie lub dokumenty, o których mowa w ust. 6a, kwota rekompensat obliczonych dla danego wnioskodawcy nie podlega zwiększeniu, o którym mowa w art. 7a ust. 1.

10. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:

1) wzór wniosku oraz jego format umożliwiający przetwarzanie danych oraz format załączników do wniosku,

2) szczegółowy zakres danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób obliczania tych danych,

3) zakres dokumentacji stanowiącej podstawę do obliczania danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób gromadzenia tych danych,

4) szczegółowy zakres opinii sporządzanej przez weryfikatora,

5) szczegółowy zakres dokumentacji, o której mowa w ust. 6a pkt 4

mając na uwadze konieczność zapewnienia przyznawania rekompensat na podstawie rzetelnych i wiarygodnych informacji oraz dokumentów.

Art. 10a. Warunki uzyskania zaliczki oraz wykaz podmiotów

1. W celu uzyskania zaliczki na poczet rekompensaty za rok kalendarzowy objęty wnioskiem, zwanej dalej „zaliczką”, wnioskodawca dołącza do wniosku oświadczenie o ubieganie się o zaliczkę wraz z oświadczeniem o treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872) oświadczam, że nie są mi znane okoliczności wykluczające możliwość wypłaty, na rachunek bankowy wskazany we wniosku o przyznanie rekompensat wynikających z ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, zaliczki na poczet rekompensat za rok, którego dotyczy złożony wniosek.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

2. Zaliczkę może uzyskać wnioskodawca, który:

1) otrzymał rekompensaty w poprzednim roku kalendarzowym oraz

2) do wniosku złożonego w terminie, o którym mowa w art. 10 ust. 2, dołączył w formie pisemnej w postaci papierowej oraz w postaci elektronicznej wszystkie dokumenty wskazane w art. 10 ust. 5 pkt 1–6.

3. Prezes URE do dnia 15 maja danego roku kalendarzowego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki oraz Bankowi Gospodarstwa Krajowego, zwanemu dalej „Bankiem”, informację o kwocie, o której mowa w art. 6 ust. 1 i 2, oraz, w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nim danych, wykaz podmiotów uprawnionych do otrzymania zaliczki wraz ze wskazaniem ich siedzib lub miejsc zamieszkania, wysokości zaliczek oraz numerów rachunków bankowych, na które mają zostać dokonane wypłaty zaliczek.

4. Do sporządzania wykazu, o którym mowa w ust. 3, przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 10 ust. 9 nie stosuje się.

Art. 10b. Obliczanie, wypłata i ograniczenie zaliczek

1. Wysokość zaliczki oblicza się zgodnie ze wzorem: Z = 0,6 × R × P P w którym poszczególne symbole oznaczają: Z – kwotę zaliczki obliczoną dla wnioskodawcy; R – wartość rekompensat wypłaconych wnioskodawcy w poprzednim roku kalendarzowym; P – terminową cenę uprawnień do emisji uwzględnianą przy obliczaniu rekompensat dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; P – terminową cenę uprawnień do emisji uwzględnianą przy obliczaniu rekompensat dla roku kalendarzowego poprzedzającego rok, za który są przyznawane rekompensaty.

2. Zaliczki są wypłacane przez Bank z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wykazu, o którym mowa w art. 10a ust. 3.

3. Zaliczek nie wypłaca się w przypadku, gdy ich łączna wysokość przekracza kwotę, o której mowa w art. 10a ust. 3.

Art. 11. Przyznanie rekompensat, wykaz podmiotów i wypłata

1. Prezes URE, do dnia 31 października danego roku kalendarzowego, wydaje decyzję w sprawie przyznania w całości lub w części, lub odmowy przyznania rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy.

2. W decyzji o przyznaniu rekompensat Prezes URE określa wysokość przyznanych rekompensat.

3. Prezes URE jest podmiotem udzielającym pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2026 r. poz. 500), w odniesieniu do pomocy publicznej udzielanej na podstawie ustawy.

4. Prezes URE, do dnia 7 listopada danego roku kalendarzowego, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki oraz Bankowi w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nim danych, wykaz podmiotów, którym przyznano rekompensaty w tym roku kalendarzowym.

5. Wykaz, o którym mowa w ust. 4, zawiera w szczególności:

1) oznaczenie podmiotów i ich siedzib lub miejsc zamieszkania;

2) wysokość rekompensat przyznanych poszczególnym podmiotom;

3) numery rachunków bankowych, na które ma zostać dokonana wypłata rekompensat poszczególnym podmiotom.

6. Rekompensaty są wypłacane przez Bank z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wykazu, o którym mowa w ust. 4, w wysokości uwzględniającej zmniejszenie kwoty rekompensat przyznanych przez Prezesa URE o zaliczki wypłacone przez Bank.

6a. Bank, do dnia 15 grudnia danego roku kalendarzowego, przekazuje Prezesowi URE, w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w niej danych, informację o:

1) podmiotach, którym zostały wypłacone zaliczki mimo nieotrzymania decyzji o przyznaniu rekompensaty albo w kwocie wyższej niż przyznane przez Prezesa URE rekompensaty;

2) kwocie zaliczek podlegających zwrotowi oraz dacie przekazania zaliczek na rachunki bankowe podmiotów.

7. Prezes URE, do dnia 31 grudnia danego roku kalendarzowego, podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ informację o łącznej wysokości przyznanych rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy, w podziale na poszczególne sektory i podsektory energochłonne określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Art. 12. Obowiązek prowadzenia produkcji przez dwa lata

1. Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, jest obowiązany do prowadzenia produkcji w instalacji przez okres 2 lat następujących po roku kalendarzowym, w którym zostały mu przyznane rekompensaty.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy podmiotu, który przeniósł produkcję danej instalacji na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Szwajcarii lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Art. 12a. Obowiązek ograniczenia emisji lub poprawy efektywności

1. Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, będący podmiotem, o którym mowa w art. 36 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 711), jest obowiązany do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych lub poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli podmiot, o którym mowa w ust. 1:

1) zrealizował przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wskazane w ostatnim na dzień złożenia wniosku audycie energetycznym przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat, albo

2) wykazał, że w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, co najmniej 30 % energii elektrycznej, w odniesieniu do której podmiot ten uzyskał rekompensaty, zostało wytworzonej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, albo

3) poniósł nakłady finansowe, w wysokości niemniejszej niż 50 % wartości rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy, na przedsięwzięcia mające na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych z instalacji w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, wobec której podmiot ten jest prowadzącym instalację w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, poniżej mającego zastosowanie wskaźnika emisyjności, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) 2021/447, oraz poniżej przypisanej do tego wskaźnika średniej wartości 10 % najbardziej wydajnych instalacji w 2016 i 2017 r. wskazanej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/447.

3. (uchylony)

4. W przypadku gdy z audytu energetycznego przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, wynika, że nie ma przedsięwzięć, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat, uznaje się, że obowiązek, o którym mowa w ust. 1, został zrealizowany.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, wykazanie pochodzenia energii elektrycznej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych jest realizowane wyłącznie:

1) potwierdzeniem umorzenia gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 124a ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2026 r. poz. 68 i 516), na rzecz podmiotu, o którym mowa w ust. 1, dokonanego niewcześniej niż w roku kalendarzowym, za który temu podmiotowi zostały przyznane rekompensaty, lub

2) przez wytworzenie przez podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, w instalacjach odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i zużycie tej energii elektrycznej na jego własne potrzeby.

Art. 12b. Rozliczenie obowiązku i sprawozdanie z jego wykonania

1. Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, w sposób, o którym mowa w art. 12a ust. 2 pkt 1, rozlicza się w terminie 4 lat od dnia wykonania audytu energetycznego przedsiębiorstwa, z którego przedsięwzięcia te wynikają.

1a. Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, w sposób, o którym mowa w art. 12a ust. 2 pkt 2 i 3, rozlicza się w terminie do dnia 31 grudnia roku, w którym podmiot, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uzyskał rekompensaty.

2. (uchylony)

3. Podmiot, o którym mowa w art. 12a ust. 1, w terminie do dnia 31 grudnia przedkłada Prezesowi URE:

1) sprawozdanie sporządzone zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 5 wraz z dokumentami lub ich kopiami potwierdzającymi realizację tego obowiązku;

2) oświadczenie o treści:

a) „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872) oświadczam, że informacje zawarte w złożonym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 12b ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, są zgodne z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, oraz

b) „Oświadczam, że zobowiązuję się do zrealizowania przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wskazanych w ostatnim na dzień złożenia wniosku o przyznanie rekompensat audycie energetycznym przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat – niepóźniej niż w ciągu 4 lat od dnia wykonania audytu energetycznego przedsiębiorstwa, z którego przedsięwzięcia te wynikają” – w przypadku wykonywania obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, w sposób, o którym mowa w art. 12a ust. 2 pkt 1, w odniesieniu do przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, które na dzień złożenia sprawozdania, o którym mowa w pkt 1, nie zostały zrealizowane.

4. (uchylony)

5. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, mając na uwadze konieczność zapewnienia przejrzystości tego sprawozdania oraz ujednolicenia sposobu jego sporządzania.

Art. 13. Zwrot rekompensat nienależnych lub nadmiernych

Rekompensaty przyznane:

1) bez spełnienia warunków określonych w art. 5 lub

2) w wysokości wyższej niż należna, lub

3) podmiotowi, który zaprzestał produkcji w instalacji, w okresie 2 lat następujących po roku kalendarzowym, w którym zostały mu przyznane rekompensaty, chyba że podmiot wykaże, że zaprzestanie produkcji wynika z przeniesienia jej na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Szwajcarii lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub

4) podmiotowi, który nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1

podlegają zwrotowi.

Art. 13a. Zwrot zaliczek wypłaconych nienależnie lub nadmiernie

Zaliczki wypłacone podmiotowi, który nie uzyskał decyzji o przyznaniu rekompensat albo wypłacone w wysokości wyższej niż kwota rekompensat przyznanych decyzją, o której mowa w art. 11 ust. 1, podlegają zwrotowi.

Art. 14. Kwoty podlegające zwrotowi i odsetki od należności

Zwrotowi podlega kwota wypłaconej zaliczki w przypadku nieuzyskania decyzji o przyznaniu rekompensat, kwota wypłaconej zaliczki w części przekraczającej kwotę przyznanych rekompensat, kwota rekompensat przyznanych podmiotowi, który nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, bezpodstawnie pobranych rekompensat lub część rekompensat przekraczająca należną kwotę, wraz z odsetkami obliczonymi z zastosowaniem stopy zwrotu pomocy określonej zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/1589 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 140 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.) w przeliczeniu na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w dniu poprzedzającym dzień wydania decyzji, począwszy od dnia przekazania zaliczki albo rekompensat na rachunek bankowy podmiotu, który otrzymał zaliczkę albo rekompensaty.

Art. 15. Decyzja o zwrocie zaliczki lub rekompensat

Prezes URE wydaje decyzję w sprawie zwrotu zaliczki lub zwrotu rekompensat określającą kwotę podlegającą zwrotowi. Zaliczki lub rekompensaty zwracane są na rachunek Banku w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE stała się prawomocna.

Art. 16. Egzekucja zwrotu zaliczki i rekompensat

Do egzekucji zwrotu zaliczki lub zwrotu rekompensat stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2026 r. poz. 268 i 516).

Art. 17. Pięcioletni termin wszczęcia postępowania zwrotowego

Postępowanie w sprawie zwrotu zaliczki lub zwrotu rekompensat nie może zostać wszczęte, jeżeli od dnia zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 13 lub art. 13a, upłynęło 5 lat.

Art. 18. Zakaz ubiegania się o rekompensaty za nieprawdziwe dane

1. W przypadku podania we wniosku nieprawdziwych danych Prezes URE wydaje decyzję o zakazie ubiegania się o przyznanie rekompensat przez tego wnioskodawcę przez okres 3 lat od zakończenia roku kalendarzowego, w którym decyzja o zakazie ubiegania się o przyznanie rekompensat stała się prawomocna.

2. Prezes URE odstępuje od wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, jeżeli:

1) wnioskodawca poinformował Prezesa URE o podaniu we wniosku nieprawdziwych danych, zanim wnioskodawcy zostało doręczone zawiadomienie o wszczęciu postępowania w tej sprawie, oraz

2) wnioskodawca dokonał, w terminie 14 dni od dnia poinformowania Prezesa URE o podaniu we wniosku nieprawdziwych danych, zwrotu rekompensaty przekraczającej należną kwotę wraz z odsetkami obliczonymi zgodnie z art. 14, na rachunek Banku.

Art. 19. Obowiązek udostępnienia ksiąg oraz informacji Prezesowi URE

1. Wnioskodawca w toku postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, jest obowiązany, na żądanie Prezesa URE, zapewnić mu wgląd do ksiąg rachunkowych oraz przedstawić, na żądanie Prezesa URE, informacje i dokumenty niezbędne do weryfikacji danych przedstawionych we wniosku i załącznikach do niego.

2. Podmiot inny niż wnioskodawca jest obowiązany, na żądanie Prezesa URE, w toku postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, do przedstawienia informacji lub dokumentów będących w posiadaniu tego podmiotu, niezbędnych do weryfikacji danych przedstawionych przez wnioskodawcę we wniosku i załącznikach do niego, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

Art. 20. Sprawozdanie roczne i przechowywanie dokumentacji

1. Prezes URE w terminie do dnia 31 grudnia sporządza sprawozdanie roczne dotyczące rekompensat przyznanych w danym roku kalendarzowym.

2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:

1) oznaczenie podmiotów, którym przyznano rekompensaty, oraz wykaz instalacji, dla których przyznano rekompensaty;

2) sektory lub podsektory energochłonne określone w załączniku nr 1 do ustawy, w których działalność prowadzą podmioty, którym przyznano rekompensaty;

3) rok kalendarzowy, za który przyznawane są rekompensaty, i rok kalendarzowy, w którym zostały wypłacone;

4) (uchylony)

5) (uchylony)

6) (uchylony)

7) wielkość produkcji produktu należącego do sektora lub podsektora energochłonnego określonego w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji dla każdego roku kalendarzowego, za który przyznano rekompensaty;

8) (uchylony)

9) (uchylony)

10) roczne zużycie energii elektrycznej w każdej z instalacji w roku kalendarzowym, za który przyznano rekompensaty;

11) terminową cenę uprawnień do emisji wykorzystaną do obliczenia wysokości przyznanych rekompensat;

12) intensywność pomocy określoną w art. 7 ust. 1–3;

13) wskaźnik emisji określony w art. 7 ust. 1–3.

3. Prezes URE przechowuje dokumentację dotyczącą postępowania w sprawie przyznania, zwrotu zaliczki lub zwrotu rekompensat lub zakazu ubiegania się o przyznanie rekompensat przez 10 lat od dnia wypłaty rekompensat.

4. Rada Ministrów, na wniosek Prezesa URE, przyjmuje sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 stycznia roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy to sprawozdanie.

5. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazuje Komisji Europejskiej przyjęte przez Radę Ministrów sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 marca roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy sprawozdanie.

Pełna treść aktu: o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych.