Art. 36. Termin wejścia w życie ustawy i wyjątków

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. b, art. 27 pkt 1, 3 i pkt 4 lit. b oraz art. 29 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Komentarz do Art. 36.

Przepis określa moment wejścia w życie całej ustawy oraz wskazuje przepisy, dla których przewidziano późniejszy termin. Zasadą jest rozpoczęcie obowiązywania ustawy w dniu 1 stycznia. Od tej zasady wyłączono: art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. b, art. 27 pkt 1, pkt 3 i pkt 4 lit. b oraz art. 29 ust. 1 pkt 1. Te jednostki redakcyjne wchodzą w życie dopiero w kolejnym terminie przypadającym 1 stycznia, a więc później niż pozostała część ustawy.

Przepis ustanawia zatem rozdzielone wejście w życie regulacji. Większość ustawy zaczyna obowiązywać w pierwszym wskazanym terminie, natomiast wymienione wyjątki pozostają do tego czasu poza zakresem obowiązywania ustawy. Nie chodzi przy tym o odroczenie całej ustawy, lecz wyłącznie o odroczenie konkretnie wskazanych fragmentów.

Znaczenie praktyczne polega na tym, że ustalenie, czy dana regulacja obowiązuje, wymaga sprawdzenia, czy znajduje się ona w katalogu wyjątków. Przepisy niewymienione w art. 36 podlegają zasadzie ogólnej, a przepisy wskazane w tym artykule zaczynają obowiązywać dopiero w późniejszym terminie. Takie rozwiązanie pozwala na stosowanie różnych części ustawy od różnych dat, bez zmiany samego zakresu przepisów objętych odroczeniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1635.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 35.